Surah Ghafir — Aya 14

Ma’anonin Kalmomin:

• "Fad’uwa" (Ku kira): A nan ana nufin kira da ibada, wato ku karkata zuwa ga Allah kawai.
• "Mukhlisina lahud-din" (Kuna tsarkake addini gare Shi): Wato ku tsarkake ibada da kuma kira ga Allah daga duk wani shirki, ba tare da wani abin tarayya ba.
• "Wa law karihal-kafirun" (Ko da kafirai sun ƙi): Wato ko da kafirai sun ƙi wannan tsarkakewa kuma suka ji haushi da ita.

Fassarar Ayar:

Ya ku muminai! Ku kira Allah da ibada, kuma ku tsarkake masa addini gaba ɗaya, ba tare da wani shirki ba, a cikin addu’a da dukan ibadõji. Ku saba wa hanyar mushrikai, waɗanda suke kiran gumaka da waɗansu halittu tare da Allah, kuma ku yi watsi da su. Kada ku damu da ƙiyayyarsu ko fushinsu, domin kuwa gaskiya ita ce abin da Allah ya umarta, kuma ku yi nufin samun yardar Allah kawai, ba yardar mutane ba. Idan kafirai sun ƙi wannan tsarkakewa kuma suka ji haushi, to ku ci gaba da bin hanyarku, domin kuwa Allah ne Mai iko, kuma shi ne ke taimakon muminai.

Fa’idõjin da Ake Samu Daga Ayar:

• Wannan ayar tana koya wa mumini cewa tsarkake ibada ga Allah shi ne tushen nasara da tsira, kuma shi ne abin da Allah ya buƙata daga bayinsa.
• Yana nuna cewa mumini bai kamata ya bar ayyukansa na ibada saboda ƙiyayya ko fushin kafirai ba, domin hakikanin imani shi ne bin umarnin Allah ko da mutane suka ƙi.
• Ayar tana ƙarfafa muminai su dage a kan addininsu da kuma tsarkake imaninsu, kuma su dogara ga Allah, ba ga wasu ba, domin Allah ne ke taimakon su a kan abokan gaba.
• Tana tunatar da cewa shirki babban laifi ne, kuma tsarkake addini ga Allah shi ne hanyar samun kusanci zuwa gare Shi, da kuma samun alheri a duniya da la’ira.