සූරා ඝාෆිර් — ආයාත් 14

වචන අර්ථ:

• فَادْعُوا – ඔබ ඉල්ලන්න/ආරාධනා කරන්න
• مُخْلِصِينَ – අවංකව, පිරිසිදු අදහසින්
• الدِّينَ – අවනතිය, නමස්කාරය, කීකරුකම
• وَلَوْ කَرِهَ – ඔවුන් අකමැති වුවද
• الْكَافِرُونَ – ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් (දෙවියන් නොඅදහන්නන්)

අර්ථ නිරූපණය:

අහෝ දෙවියන් විශ්වාස කරන ජනයිනි! තම යාච්ඤාවන්, නමස්කාරයන් සහ සියලු ආගමික කටයුතු අල්ලාහ්ට පමණක් සම්පූර්ණයෙන්ම කැප කරමින්, උන්වහන්සේට පමණක් අවංකව ආරාධනා කරන්න. උන්වහන්සේට කිසිදු හවුල්කරුවෙකු නොතබා, බහුදේවවාදී අපිරිසිදුකමින් තම ඇදහිල්ල පවිත්‍ර කරගන්න. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් (කාෆිර්වරුන්) මෙම ඒකදේවවාදී අවංකභාවයට කොතරම් වෛර කළත්, එයින් ඔවුන් කෝපයට පත් වුවත්, ඔවුන්ගේ විරෝධය ගැන තැකීමක් නොකර ඔබේ අවංක ඇදහිල්ල තුළ ස්ථිරව සිටින්න. ඔවුන්ගේ අකමැත්ත ඔබව ධර්මයෙන් ඉවතට හරවා ගැනීමට ඉඩ නොදෙන්න. මන්ද, ඔවුන්ගේ කෝපය සහ වෛරය ඔවුන්ගේ අඥානකම නිසා මිස ඔබේ වරදක් නිසා නොවේ.

මෙම වාක්‍යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. දෙවියන්ට කරන ඕනෑම නමස්කාරයක් සහ යාච්ඤාවක් සම්පූර්ණ අවංකභාවයෙන්, ප්‍රදර්ශනයෙන් තොරව, උන්වහන්සේට පමණක් කැප කළ යුතුය. අවංකභාවය (ඉඛ්ලාස්) යනු පිළිගැනීමේ මූලික කොන්දේසියයි.
2. අපගේ ඇදහිල්ල සහ ක්‍රියාවන්හි සත්‍යය අන් අයගේ අකමැත්ත හෝ විරෝධය මත රඳා නොපවතී. සත්‍යය යනු සත්‍යයයි — එය ලෝකයා විරුද්ධ වුවද එලෙසම පවතී.
3. මෙම වාක්‍යයෙන් අපට ඉගෙනගත හැක්කේ, අපගේ ආගමික ජීවිතයේදී අන් අයගේ අදහස් හෝ විවේචන නිසා අපගේ ඇදහිල්ල දුර්වල නොකළ යුතු බවයි. අපගේ ඉලක්කය විය යුත්තේ දෙවියන්ගේ තෘප්තියයි, මිස මිනිසුන්ගේ ප්‍රසාදය නොවේ.
4. අවංක ඇදහිලිවන්තයා සැමවිටම ධෛර්යවන්තයෙකි — ඔහු බහුතරයේ අදහස්වලට බිය නොවී, සත්‍යය මත ස්ථිරව සිටියි. මෙය චරිතයේ ශක්තිය සහ ධෛර්යයේ ලකුණකි.
5. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අපගේ ජීවිතයේ සෑම අංශයකම — යාච්ඤාවේදී, නමස්කාරයේදී, ව්‍යාපාරයේදී, සමාජ ජීවිතයේදී — දෙවියන්ව මුල් තැනට තැබිය යුතු බවයි. දෙවියන්ව මුල් තැනට තැබූ විට, අන් සියල්ල නිවැරදි ස්ථානයට පත්වේ.