සූරා අෂ්-ෂූරා — ආයාත් 34

වචනාර්ථ:

• يُوبِقْهُنَّ – ඒවා (නැව්) විනාශ කර දැමීම හෙවත් ගිල්වා දැමීම.
• بِمَا كَسَبُوا – ඔවුන් (මිනිසුන්) උපයාගත් (පාප) ක්‍රියා නිසා.
• وَيَعْفُ – සමාව දීම.
• عَن كَثِيرٍ – බොහෝ (පාපයන්ගෙන්).

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම බලය හා දයාව යන දෙකම විදහා දක්වයි. ඔහුට අවශ්‍ය වූ විට, මුහුදේ ගමන් කරන නැව් සුළඟ සන්සුන් කර ඒවා ආරක්ෂා කරයි. එසේත් නැතිනම්, ඔහුට අවශ්‍ය වූ විට, තද සුළං යවා ඒ නැව් මුහුදේ ගිල්වා දමයි. මෙය සිදුවන්නේ මිනිසුන් උපයාගත් පාපයන් නිසාය. එනම්, ඔවුන්ගේ වැරදි ක්‍රියා සහ අකීකරුකම් නිසා ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීම සඳහා අල්ලාහ් ඒ නැව් විනාශ කර දමයි.

කෙසේ වෙතත්, අල්ලාහ් තආලා අතිමහත් දයානුකම්පිතය. ඔහු තම ගැත්තන්ගේ බොහෝ පාපයන්ට සමාව දෙයි. ඔවුන් කළ සියලුම වැරදිවලට ඔහු ඔවුන්ව දඬුවම් නොකරයි. ඔහුගේ දයාව නිසා, ඔහු බොහෝ පාපයන් ගැන නොසලකා හරිමින් සමාව දෙයි. මෙය අල්ලාහ්ගේ බලය හා දයාව අතර ඇති සමතුලිතතාවය පෙන්වයි — ඔහු බලවත් දඬුවම් කරන්නෙකු වන අතරම, අතිශයින් කරුණාවන්ත හා සමාව දෙන්නෙකු ද වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ පාලන බලය: සුළඟ, මුහුද සහ නැව් ඇතුළු සියල්ල අල්ලාහ්ගේ පාලනය යටතේ පවතී. ඔහු කැමති විට ඒවා ආරක්ෂා කරයි, කැමති විට විනාශ කරයි. එබැවින් මිනිසා තම ශක්තිය හා උපාය මාර්ග ගැන අතිශයින් ආඩම්බර නොවිය යුතුය.
2. පාපයන්ගේ ප්‍රතිවිපාක: මිනිසුන්ගේ පාප ක්‍රියා ලෝකයේ විවිධ විපත්ති හා දුක්ගැහැටවලට හේතු විය හැක. එබැවින් පාපයන්ගෙන් වැළකී සිටීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
3. අල්ලාහ්ගේ අතිමහත් දයාව: අල්ලාහ් තම ගැත්තන්ට දඬුවම් කිරීමට ඉක්මන් නොවේ. ඔහු බොහෝ පාපයන්ට සමාව දෙයි. මෙය මිනිසාට බලාපොරොත්තුවක් ලබා දෙයි — කෙතරම් පාප කළත්, අවංකව පසුතැවිලි වී නිවැරදි වුවහොත් අල්ලාහ්ගේ සමාව ලබා ගත හැක.
4. බිය සහ බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවය: මුස්ලිම්වරයෙකු අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය විය යුතු අතරම, ඔහුගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තුවෙන් ද සිටිය යුතුය. මෙම සමතුලිතතාවය ඉස්ලාම් ධර්මයේ මූලික මූලධර්මයකි.
5. කෘතඥතාවය: අල්ලාහ් අපට දඬුවම් නොකර සමාව දෙන සෑම අවස්ථාවකදීම, අප ඔහුට කෘතඥ විය යුතු අතර, ඔහුගේ ආඥාවන්ට අවනත වීමට උත්සාහ කළ යුතුය.