Surja Ed-Duhan — Ajet 35

Kuptimet e fjalëve:

• إِنْ هِيَ إِلَّا: nuk është gjë tjetër veçse.
• مَوْتَتُنَا الْأُولَى: vdekja jonë e parë (vetëm ajo që vdesim në këtë botë).
• بِمُنشَرِينَ: të ringjallur (të ngritur përsëri në jetë pas vdekjes).

Tefsiri i Ajetit:

Këta idhujtarë nga populli yt, o i Dërguar, thonë me mohim dhe arrogancë: "Nuk ka jetë tjetër pas kësaj jete; nuk ekziston asgjë përveç vdekjes sonë të parë që vdesim në këtë botë, dhe pas saj nuk do të ringjallemi për llogari, shpërblim apo dënim." Ata e mohojnë ringjalljen pas vdekjes, duke menduar se jeta është vetëm kjo që jetojmë tani dhe se nuk ka asnjë llogari apo përgjegjësi pas saj. Kjo është një thënie e tyre që rrjedh nga mohimi i fuqisë së Allahut dhe nga injoranca e tyre për jetën e përtejme.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se mohimi i ringjalljes ishte një nga dyshimet kryesore të jobesimtarëve në të gjitha kohërat, dhe se besimi në jetën e përtejme është themeli i përgjegjësisë morale dhe shpirtërore të njeriut.
2. Ajeti na kujton se jeta e kësaj bote nuk është fundi i gjithçkaje; ka një jetë tjetër ku secili do të shpërblehet për veprat e tij, dhe kjo na bën të jetojmë me vetëdije dhe përgjegjësi.
3. Na mëson se ata që mohojnë ringjalljen, mohojnë edhe urtësinë e krijimit të njeriut, sepse Allahu nuk e krijoi njeriun kot, por për një qëllim të madh që kulmon në Ditën e Gjykimit.
4. Ajeti na forcon besimin se Allahu është i Plotfuqishëm dhe mund ta përsërisë krijimin, ashtu siç e krijoi herën e parë, dhe kjo na mbush zemrat me shpresë për mëshirën e Tij dhe frikë nga dënimi i Tij.