Surah Ad-Dukhan — Talata 42

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ: Maliban sa mga taong kinaawaan ng Allah.
• الْعَزِيزُ: Ang Makapangyarihan na hindi matatalo o malalabanan.
• الرَّحِيمُ: Ang Maawain sa Kanyang mga lingkod na nananampalataya.

Paliwanag sa Talata:

Sa Araw ng Paghuhukom, walang sinuman ang makakapagtanggol sa kanyang kapwa, at walang sinuman ang makakatulong sa iba. Ang bawat isa ay abala sa kanyang sariling kalagayan. Subalit may isang pagbubukod: ang mga taong kinaawaan ng Allah mula sa mga mananampalataya. Sila ay maaaring magtamasa ng Kanyang awa, at maaaring magpamagitan ang ilan sa kanila para sa iba ayon sa pahintulot ng Allah. Ang mga may mabubuting gawa ay makikinabang sa kanilang mga ginawa sa mundo, at ang mga nagtawbahà (nagsisi) sa kanilang mga kasalanan ay patatawarin ng Allah.

Ang Allah ay ang tanging may kapangyarihan sa lahat ng bagay. Siya ang Makapangyarihan na hindi maaaring talunin ng sinuman, at walang makakapigil sa Kanya kung nais Niyang parusahan ang sinuman. Siya rin ang Maawain sa Kanyang mga lingkod na nananampalataya at sumusunod sa Kanyang mga utos, at ang Kanyang awa ay sumasaklaw sa mga naghahanap ng Kanyang kapatawaran.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang awa ng Allah ay mas malawak kaysa sa Kanyang galit, at ito ay para sa mga mananampalataya na sumusunod sa Kanyang mga utos.
2. Walang sinuman ang makakatulong sa iba sa Araw ng Paghuhukom maliban sa pahintulot ng Allah, kaya nararapat na umasa tayo sa Kanyang awa at hindi sa iba.
3. Ang pagsisisi at mabubuting gawa ay susi sa pagkakamit ng awa ng Allah, at ito ay nagbibigay ng pag-asa sa bawat Muslim na magbago para sa ikabubuti.
4. Ang kapangyarihan ng Allah ay ganap, at ang Kanyang awa ay para sa mga karapat-dapat dito — ito ay nagtuturo sa atin na magkaroon ng takot sa Kanya at pag-asa sa Kanyang biyaya.