Ад-Духан сүресі — Аят 42

1. Сөздердің мағынасы:

• إِلَّا — «басқа», «бірақ», «тек» деген мағынадағы демеулік.
• مَن رَّحِمَ اللَّهُ — «Аллаһ рақым еткен адамдар».
• الْعَزِيزُ — «Ұлы», «жеңілмейтін», «қуатты» деген мағынаны білдіретін Аллаһтың есімдерінің бірі.
• الرَّحِيمُ — «Рақымды», «мейірімді» деген мағынаны білдіретін Аллаһтың есімдерінің бірі.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің қорқынышты сәттерін сипаттайтын алдыңғы аяттардың жалғасы ретінде келеді. Сол күні ешкім ешкімге көмектесе алмайды, туысқандар бір-бірін қорғай алмайды, адамдар бір-біріне пайда бере алмайды. Бірақ осы жалпы жағдайдан бір ерекшелік бар: Аллаһ рақым еткен адамдар ғана пайда көреді. Олар — иман келтіріп, ізгі амалдар жасаған мүміндер. Олар Аллаһтың рұқсатымен бір-біріне шапағат ете алады, яғни жақсылыққа деген істерінің жемісін көреді. Аллаһ — Өзінің дұшпандарынан кек алуда ұлы әрі жеңілмейтін, ал Өзіне бойсүсынып, тәубе еткен құлдарына ерекше рақымды. Ол кімге рақым еткісі келсе, оны ешкім кедергі жасай алмайды, ал кімді жазалағысы келсе, оны ешкім құтқара алмайды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһтың рақымы — құтқарылудың жалғыз жолы. Адам өз күшіне, байлығына немесе атақ-дәрежесіне сеніп қалмауы керек.
• Иман мен ізгі амал — Қиямет күнінде адамға пайда беретін жалғыз қазына.
• Аллаһтың «әл-Ғазиз» (Ұлы, жеңілмейтін) және «әр-Рахим» (Рақымды) есімдері бір-бірімен үйлесімде келеді: Ол құдіретті, бірақ мейірімді; әділ, бірақ кешірімді.
• Тәубе ету — Аллаһтың рақымына жетудің есігі. Кім тәубе етсе, Аллаһ оны қабыл етеді.
• Бұл аят мүміндерге үміт береді: қандай қиындық болса да, Аллаһтың рақымы әрқашан жақын.