Sura Ad-Duchan — Werset 47

Słowa wymagające wyjaśnienia:

• خُذُوهُ – „chwyćcie go”, czyli pochwyćcie tego grzesznika.
• فَاعْتِلُوهُ – „popchnijcie go gwałtownie”, czyli ciągnijcie go z przemocą i szorstkością.
• سَوَاءِ الْجَحِيمِ – „środek ognia piekielnego”, czyli samo serce płomieni, najgłębsze i najstraszniejsze miejsce piekła.

Interpretacja wersetu:

W Dniu Sądu Ostatecznego, gdy grzesznik zostanie osądzony i skazany na wieczne potępienie, padnie rozkaz skierowany do aniołów strzegących piekła (az-Zabaniya). Zostanie im powiedziane: „Chwyćcie tego występnego, grzesznego człowieka i ciągnijcie go z przemocą oraz bezwzględnością, popychając go siłą, aż dotrzecie z nim do samego środka ognia piekielnego”. To miejsce, gdzie ogień jest najintensywniejszy, a cierpienie najdotkliwsze. Werset ten ukazuje surowość kary, jaka czeka tych, którzy w życiu doczesnym odrzucali prawdę i trwali w grzechu, nie okazując skruchy. Jest to obraz całkowitego upokorzenia i beznadziei, które spotka zatwardziałych grzeszników w życiu ostatecznym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten jest ostrzeżeniem dla każdego człowieka, aby nie lekceważył przykazań Boga i nie trwał w buncie przeciwko Niemu, ponieważ kara w życiu ostatecznym jest realna i niezwykle dotkliwa.
2. Ukazuje sprawiedliwość Boga – nikt nie uniknie konsekwencji swoich czynów, a każdy grzesznik zostanie pociągnięty do odpowiedzialności w sposób, który w pełni odpowiada jego postępowaniu.
3. Przypomina o miłosierdziu Boga w życiu doczesnym – skoro Bóg daje człowiekowi czas na nawrócenie i pokutę, to należy z tego skorzystać, zanim będzie za późno. To zachęta do powrotu na prostą drogę i unikania tego strasznego losu.
4. Werset ten umacnia wiarę w życie ostateczne i uczy pokory – człowiek, który dziś jest pyszny i wyniosły, jutro może być ciągnięty z hańbą do ognia. Dlatego warto być skromnym i bogobojnym już teraz.