Suurah Ad-Dukhaan — Aayad 47

Macnada Erayada:

• خُذُوهُ (Qaata): Qabta oo qaata.
• فَاعْتِلُوهُ (Ku kaxeeya si xoog ah): Jiidista oo si qasab ah u kaxaynta, iyadoo la isticmaalayo xoog iyo dhib.
• سَوَاءِ الْجَحِيمِ (Bartamaha Naarta): Dhexda Naarta, meesha ugu dhexaysa oo ugu daran.

Tafsiirka:

Maalinta Qiyaamaha, marka la xukumo gaalnimada iyo fujuurta, waxaa lala amri doonaa malaa'igaha Cadaabka (Zabaaniyada) inay qabtaan kan dembiga badan ee xun, oo ay si xoog ah u jiidaan una kaxeeyaan ilaa bartamaha Naarta Jaxiimo. Tani waa ciqaab ku habboon kii ku gaaloobay Eebe oo ku fasiqoobay dhulka, isagoo diiday xaqa oo ku madax adaygay. Waxaa lagu yiri malaa'igaha: "Qaata oo ku kaxeeya si daran xagga dhexda Naarta," si ay u dhadhamiyaan kulaylka iyo cadaabka ugu daran, halkaas oo aanay ka baxsan karin.

Faa'iidooyinka laga qaadanayo:

• Aayaddan waxay ku digaysaa in ciqaabta Eebe ay tahay mid caddaalad ah oo ku habboon falka dembiga, oo mid kastaa wuxuu helayaa wixii uu kasbaday.
• Waxay ku baraarujinaysaa qalbiga inay jirto Nolol Dambe oo lala kulmi doono Eebe, halkaas oo lagu xisaabin doono camalka kasta, yar iyo weynba.
• Waxay ku boorrinaysaa dadka inay ka fogaadaan gaalnimada iyo fujuurta, una xun yihiin Eebe, si ay uga badbaadaan cadaabka Naarta, una galaan Jannada lagu raaxaysto.
• Waxay muujinaysaa naxariista Eebe ee uu u hayo mu'miniinta, isagoo u digaya iyaga si ay uga fogaadaan waxa keeni kara inay galaan Naarta, isla markaana ugu bishaaraynaya kuwa toosnaada inay heli doonaan nabadgalyo iyo raaxo aan dhammaanayn.