سورت دخان — آیت 47

د کلمو معناګانې:

• خُذُوهُ: هغه ونیسئ.
• فَاعْتِلُوهُ: هغه په زور او تاو سره کش کړئ او وېښكښئ.
• سَوَاءِ الْجَحِيمِ: د دوزخ منځ (د دوزخ تر ټولو سخته او منځنۍ برخه).

د آیت تفسیر:

د قیامت په ورځ به الله تعالیٰ د دوزخ ملايكو (زبانیانو) ته امر وكړي چې دا مجرم او كافر سړی ونیسئ او په زور او تاو سره يې د دوزخ منځ ته وېښكښئ. دا هغه ځای دی چې د دوزخ اور تر ټولو ډېر سخت او توند وي، او عذاب به يې تر ټولو شدید وي. دا هغه سزا ده چې د هغه چا لپاره چې په دنیا كې يې د الله تعالیٰ په نعمتونو كفر وكړ او د هغه پر رسولانو يې درواغ وويل، چمتو شوې ده. د دې آیت له مخې، دا كس به داسې ونیول شي چې د هغه لاسونه به يې وتړل شي او په بې رحمۍ سره به د دوزخ منځ ته وغورځول شي، چېرته چې د هغه عذاب به تر ټولو سخت وي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د الله تعالیٰ عدل او انصاف څرګند دی — هغه څوك چې په دنیا كې يې د الله تعالیٰ په نعمتونو كفر وكړ او د هغه پر احکامو يې سرغړونه وكړه، په آخرت كې به يې سزا وركړل شي.
2. دا آیت د كافرانو او مجرمانو لپاره یو سخت خبرداری دی چې د الله تعالیٰ له عذابه ووېرېږي او د هغه په لور رجوع وكړي، ځكه چې د قیامت ورځ به د رحمت ورځ نه وي بلكې د حساب او سزا ورځ وي.
3. په دې آیت كې د الله تعالیٰ قدرت ښودل شوی چې هغه به خپلو ملايكو ته امر وكړي او دوی به يې په بشپړه توګه اطاعت وكړي، نو انسان باید له داسې قادر ذات سره د مخالفت څخه ډډه وكړي.
4. دا آیت مومنانو ته تسلیت وركوي چې په دنیا كې كه كافران او ظالمان پر دوى ظلم وكړي، نو په آخرت كې به د دوى سزا خامخا وركړل شي، او دا د عدل ژمنه ده چې الله تعالیٰ به يې پوره كړي.