ซูเราะฮฺ อัด-ดูคาน — อายะฮฺ 47

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• خُذُوهُ (จงจับเขาไว้) หมายถึง จงจับตัวเขา
• فَاعْتِلُوهُ (แล้วจงลากเขาไป) หมายถึง จงผลักดันและลากไปอย่างรุนแรง ด้วยความหยาบกระด้าง
• إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ (ไปสู่กลางนรก) หมายถึง ตรงกลางของไฟนรก ซึ่งเป็นส่วนที่ร้อนจัดและเลวร้ายที่สุด

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงชะตากรรมของคนบาปที่ดื้อรั้นและปฏิเสธความจริงในวันกิยามะฮ์ หลังจากที่ได้มีการพิสูจน์ความผิดของเขาแล้ว พระผู้เป็นเจ้าจะทรงมีพระบัญชาแก่บรรดามะลาอิกะฮ์ผู้ดูแลนรก (ซะบานิยะฮ์) ให้จับตัวเขาและลากไปอย่างทารุณด้วยความรุนแรงและหยาบกระด้าง ไปสู่ใจกลางของไฟนรก ซึ่งเป็นสถานที่ที่เลวร้ายที่สุดและมีความร้อนแรงที่สุด

การลงโทษนี้เป็นการตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อกับการที่เขาได้ปฏิเสธและหยิ่งผยองต่อพระผู้เป็นเจ้าในโลกดุนยา ฉะนั้นในวันปรโลก เขาจะถูกลากอย่างอัปยศอดสูต่อหน้าสรรพสัตว์ทั้งหลาย เพื่อให้เห็นถึงความต่ำต้อยของเขา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของพระผู้เป็นเจ้า — การลงโทษนี้แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง ไม่มีผู้ใดหลุดพ้นจากการตอบแทนความชั่วที่ตนได้กระทำไว้
2. การเตือนสติให้กลับตัว — การรู้ถึงสภาพอันเลวร้ายของคนบาปในนรก ควรเป็นแรงผลักดันให้เรารีบกลับตัวกลับใจและละทิ้งความผิดก่อนที่ความตายจะมาถึง
3. ความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อผู้ศรัทธา — เมื่อเราทราบว่าคนชั่วจะถูกลงโทษอย่างสาหัสเพียงใด เราก็จะยิ่งตระหนักถึงความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อผู้ศรัทธาและทำความดี ที่จะได้รับความสุขในสวรรค์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
4. การไม่ผัดวันประกันพรุ่งในการทำความดี — อายะฮ์นี้สอนให้เราไม่ประมาทในชีวิต ควรเร่งทำความดีและยำเกรงพระผู้เป็นเจ้าในทุกขณะ เพราะเราไม่รู้ว่าความตายจะมาเยือนเมื่อใด
5. ความสำคัญของการเชื่อฟังศาสนทูต — การปฏิเสธบรรดาศาสนทูตเป็นเหตุให้ต้องพบกับชะตากรรมอันเลวร้ายนี้ ดังนั้นเราควรยึดมั่นในแบบอย่างของท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) และปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์