سوره دخان — آیه 47

معانی کلمات:

• خُذُوهُ: او را بگیرید.
• فَاعْتِلُوهُ: او را با خشونت و قهر بکشانید و به زور ببرید.
• سَوَاءِ الْجَحِيمِ: وسط و میانه آتش دوزخ.

تفسیر آیه:

در آن روز هولناک قیامت، فرمانی از سوی پروردگار به مأموران دوزخ (زبانیه) صادر میشود و به آنان خطاب میگردد که: این گنهکارِ فاجر و ستمگر را بگیرید و با شدت و خشونت به سوی وسط آتش فروزان دوزخ بکشانید. او را با قهر و غلبه به میان شعلههای سوزان جهنم بیندازید تا در عمق آن گرفتار عذاب شود. این جمله، بیانگر ذلت و خواری آن کافر در برابر قدرت الهی است؛ همان کسی که در دنیا گردنکشی میکرد و از فرمان خدا سرپیچی مینمود، اکنون با ذلت و خواری به سوی عذاب کشانده میشود.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه هشداری جدی به همه انسانهاست که عاقبت گناه و سرکشی در برابر خداوند، ذلت و عذاب دردناک است؛ پس باید پیش از فرا رسیدن آن روز، به سوی توبه و اطاعت از پروردگار بازگردیم.
• عدالت الهی اقتضا میکند که هر کسی به سزای اعمال خود برسد؛ کافران و ستمگران نیز در برابر ظلم و فسادی که در دنیا مرتکب شدند، چنین مجازاتی خواهند دید.
• این آیه نشان میدهد که خداوند با اینکه رحمان و رحیم است، در برابر دشمنانش بسیار سختگیر و قهار است؛ پس نباید رحمت خداوند ما را مغرور کند و از عذاب او غافل شویم.
• ایمان به این حقیقت، انسان را به پرهیز از گناه و تلاش برای انجام اعمال نیک ترغیب میکند تا در آن روز از چنین سرنوشت شومی در امان بماند.