Surja Ed-Duhan — Ajet 47

Kuptimet e fjalëve:

• خُذُوهُ: Kapeni atë (mëkatarin).
• فَاعْتِلُوهُ: Tërhiqeni dhe shtyjeni me dhunë e ashpërsi.
• سَوَاءِ الْجَحِيمِ: Mesi i zjarrit të Xhehenemit.

Tefsiri i Ajetit:

Në Ditën e Kiametit, pasi mëkatarët të jenë dënuar dhe të jetë vendosur gjykimi, engjëjt e zjarrit (Zebanijtë) urdhërohen nga Allahu që ta kapin atë njeri mëkatar e të padrejtë dhe ta tërheqin me forcë e dhunë, duke e shtyrë me ashpërsi drejt mesit të zjarrit të Xhehenemit, aty ku flaka është më e fortë dhe vuajtja më e madhe. Ky urdhër është ndëshkim për atë që në jetën e tij tokësore refuzoi të vërtetën dhe u soll me arrogancë ndaj urdhrave të Allahut.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se Allahu është i Drejtë dhe nuk e lë padrejtësinë pa u ndëshkuar; çdo mëkatar do të marrë dënimin e tij të merituar në Ditën e Gjykimit.
2. Ajeti na bën të ditur se ekziston një grup engjëjsh të veçantë, të quajtur Zebanijtë, të cilët janë të ashpër dhe të fuqishëm, dhe detyra e tyre është të ekzekutojnë dënimet në Xhehennem.
3. Ky urdhër na tërheq vërejtjen që të mos e ndjekim rrugën e mëkatit dhe të mos mashtrohemi nga kënaqësitë e kësaj bote, sepse fundi i atyre që zgjedhin rrugën e gabuar është ky dënim i tmerrshëm.
4. Ajeti na mëson se frika nga ndëshkimi i Allahut është një motiv i fuqishëm për t'u kthyer në rrugën e drejtë dhe për t'iu përmbajtur urdhrave të Tij, duke na bërë të kuptojmë se jeta e vërtetë është ajo e ahiretit.