Surah Al-Ahqaf — Aya 20

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• طَيِّبَاتِكُمْ: Abubuwan jin daɗi da ni’imomin da kuke so a duniya.
• عَذَابَ الْهُونِ: Azabar wulakanci da ƙasƙanci.
• تَسْتَكْبِرُونَ: Kuna girman kai da takabura.
• تَفْسُقُونَ: Kuna fita daga ɗa’a ga Allah.

Fassarar Ayar:

Ka tuna, ya Muhammad, da ranar da za a gabatar da waɗanda suka kafirta da Allah kuma suka ƙaryata ManzanninSa a kan wuta don a azabtar da su. A wannan ranar za a ce musu don zargi da wulakanci: "Shin, kun ɓatar da abubuwan jin daɗinku masu kyau a rayuwarku ta duniya, kuma kun more su har ƙarshe ba ku ajiye wani abu ba domin lahirarku? To, a yau ana azabtar da ku da azabar wulakanci da ƙasƙanci, saboda girman kai da kuka yi a duniya ba tare da hakki ba, kuma saboda fita da kuka fita daga ɗa’a ga Allah ta hanyar kafirci da zunubai."

Wannan magana ce ta tsawatawa da zargi a gare su, domin sun yi watsi da damar da aka ba su a duniya don su yi imani da ayyukan ƙwarai, amma suka zaɓi bin son zuciya da jin daɗi na ɗan lokaci, wanda ya kai su ga azaba mai raɗaɗi a lahira.

Fa’idodin Ayar:

1. Duniya ba ita ce makoma ta ƙarshe ba; ita hanya ce kawai, kuma mai hankali zai yi amfani da ita don samun yardar Allah da alherin lahira.
2. Yin girman kai da takabura a duniya ba tare da hakki ba yana daga manyan dalilan shiga wuta, don haka ya kamata mu kasance masu tawali’u da ƙasƙantar da kai.
3. Waɗanda suka shagaltu da jin daɗin duniya kawai suka manta da aikin Allah, za su yi nadama a ranar ƙiyamata, amma nadama a wannan rana ba ta da amfani.
4. Ayat tana tunatar da mu cewa Allah bai zalunci kowa ba; azabar da ake yi wa kafirai dai-dai take da ayyukansu na rashin ɗa’a da girman kai.
5. Mu musulmi ya kamata mu yi amfani da rayuwarmu ta duniya wajen yin ayyukan alheri da ibada, domin mu sami alherin lahira da tsira daga azabar wulakanci.