سوره محمد — آیه 18

معانی کلمات:

• أشراطها: نشانهها و علائم آن (قیامت).
• بغتة: ناگهانی، بدون هیچ مقدمه و آگاهی قبلی.
• ذکراهم: پند گرفتن و تذکّر و توبهنمودنشان.

تفسیر آیه:

آیا این کافران و تکذیبکنندگان، جز این انتظاری دارند که قیامت ناگهان و بدون هیچ خبر قبلی به سراغشان بیاید؟! همان قیامتی که به آنها وعده داده شده است. بهراستی که نشانهها و علائم آن ظهور کرده است؛ از جمله مبعوثشدن پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) و شکافتهشدن ماه که از نشانههای قطعی نزدیکشدن آن است. اما اینان با دیدن این نشانهها نیز بیدار نشدند و پند نگرفتند. حال اگر قیامت بهطور ناگهانی فرا رسد، این پندگرفتن و توبهکردن از کجا برایشان ممکن خواهد بود؟! در آن هنگام، هیچ تذکّر و بازگشتی برای آنان سودی نخواهد داشت و راهی برای نجاتشان باقی نخواهد ماند.

فواید و پیامهای آیه:

1. هشیاری در برابر غفلت: انسان نباید با دیدن نشانههای خداوند در جهان، بیاعتنا بماند؛ بلکه باید بهموقع بیدار شود و پیش از فرا رسیدن مرگ و قیامت، به اصلاح خود بپردازد.
2. ارزش زمان حال: توبه و پندپذیری تنها در دنیا و پیش از فرا رسیدن اجل ممکن است؛ پس باید از فرصت باقیمانده نهایت بهره را برد.
3. رحمت الهی در هشدارها: خداوند با فرستادن پیامبران و نشان دادن علائم قیامت، بندگان را از خواب غفلت بیدار میکند تا راه رستگاری را برگزینند و از عذاب رهایی یابند.
4. قطعیت قیامت: آمدن قیامت حتمی است و هیچکس از زمان آن آگاه نیست؛ پس مؤمن باید همیشه آماده باشد و اعمال نیک را پیش از مرگ انجام دهد.