Sura Al-Ma'ida — Werset 22

Znaczenie słów:

• Dżabbārin (جَبَّارِينَ) – ludzie przemożni, potężni, którzy narzucają swoją wolę innym i są niezwykle silni fizycznie oraz groźni w walce.

Tafsir (interpretacja):

Kiedy prorok Musa (Mojżesz, pokój z nim) nakazał swojemu ludowi wejść do Ziemi Świętej, którą Bóg im przeznaczył, oni odpowiedzieli: „O Mojżeszu! Zaprawdę, w tej ziemi przebywają ludzie potężni i niezwykle silni, którzy panują nad nią i nie pozwolą nam tam wejść. Nie mamy siły, aby z nimi walczyć, dlatego nie wejdziemy do niej, dopóki oni z niej nie wyjdą. Jeśli zaś oni ją opuszczą, wtedy my do niej wejdziemy."

W ten sposób lud Izraela okazał swój lęk i tchórzostwo, usprawiedliwiając swoje nieposłuszeństwo wobec nakazu Boga. Zamiast zaufać Bogu i Jego obietnicy zwycięstwa, spojrzeli na potęgę wroga i zwątpili w pomoc Bożą. Ich słowa świadczyły o słabości wiary i braku zaufania do Boga, mimo że doświadczyli wielu cudów – rozstąpienia morza, manny i przepiórek oraz innych znaków.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Wiara wymaga zaufania Bogu, a nie patrzenia na pozorną potęgę przeciwników – Bóg jest Wszechmocny i potrafi dać zwycięstwo swoim sługom, nawet gdy przeszkody wydają się nie do pokonania.
2. Unikanie walki i ucieczka od obowiązków z powodu strachu jest cechą naganną, która prowadzi do utraty Bożego błogosławieństwa i oddala człowieka od spełnienia woli Boga.
3. Człowiek wierzący powinien polegać na Bogu i szukać w Nim siły, a nie mierzyć swoje możliwości wyłącznie własnymi zdolnościami – bo pomoc Boga przychodzi do tych, którzy Mu ufają.
4. Historia ludu Izraela jest przestrogą dla muzułmanów, aby nie powtarzali ich błędów – nie wolno zwątpić w obietnice Boga ani poddawać się lękowi przed trudnościami, gdyż Bóg jest z tymi, którzy są cierpliwi i wytrwali.