Аль-Маида сүресі — Аят 22

1. Сөздердің мағынасы:

• جَبَّارِينَ — зорлық-зомбылық жасаушы, өте күшті, айбынды, адамдарды өз еркіне күштеп бағындыратын алыптар.
• لَن نَّدْخُلَهَا — біз оған (қасиетті жерге) ешқашан кірмейміз.
• حَتَّىٰ يَخْرُجُوا مِنْهَا — олар ол жерден шықпайынша.

1. Түсіндірмесі:

Мұса пайғамбардың қауымы оған: «Уа, Мұса! Шынында, қасиетті жерде өте күшті, айбынды, зорлықшыл адамдар бар. Олардың күші мен қаһары бізді ол жерге кіруге кедергі жасайды. Біз олармен соғысуға шамамыз да, қуатымыз да жоқ. Сондықтан олар ол жерден шықпайынша, біз оған ешқашан кірмейміз. Егер олар шығып кетсе, онда біз кіреміз», — деді.

Осылайша олар Алланың әмірін орындауға бел бумай, өздерінің әлсіздігі мен қорқақтығын алға тартып, жауапкершіліктен бас тартты. Олар қасиетті жерге кіруді алыптардың өздері кетуіне тәуелді етіп қойды, ал бұл Алланың құдіретіне сенімсіздік пен пайғамбарға мойынсұнбаушылықтың белгісі еді.

1. Осы аяттан алынатын пайдалы тұжырымдар:

• Алланың әміріне бағыну — мүміннің басты парызы. Кедергілер мен қиындықтарға сылтауратып, Алла жолындағы міндеттен жалтару дұрыс емес.
• Шынайы сенім — Алланың құдіретіне толық сену. Егер Алла бір істі бұйырса, Ол оны жеңілдетіп, көмектеседі.
• Қорқақтық пен әлсіздік қауымды адасуға, пайғамбардан алыстауға әкеледі. Ал батылдық пен тауаққул (Аллаға тәуекел ету) — жеңіске жеткізетін қасиеттер.
• Ислам — қорқыныш емес, сенім мен үміт діні. Аллаға сенген адам ешқашан өз күшіне ғана сүйенбейді, Оның құдіретіне арқа сүйейді.
• Құран — өткен қауымдардың тарихынан ғибрат алуға шақыратын кітап. Бұл аят бізге сенім жолындағы табандылықтың маңыздылығын ұғындырады.