Surah Al-Maidah — Aya 22

Ma’anonin Kalmomin:

• Jabbārina: Mutane masu ƙarfi da girman kai, waɗanda suke tilasta wa mutane abin da suke so, kuma suna cin mutuncin wasu.
• Lan nadkhulahā: Ba za mu shiga ba.

Fassarar Ayar:

A lokacin da annabi Musa (A.S.) ya umarci mutanensa da su shiga ƙasar da Allah ya wajabta musu (ƙasar Falasdinu mai albarka), sai suka ce masa: "Ya Musa! Lalle ne a cikin wannan ƙasa akwai mutane masu ƙarfi da ƙarfinsu ya mamaye mu, ba mu da ikon yaƙarsu. Saboda haka ba za mu iya shiga ba har sai sun fita daga gare ta. Idan kuwa sun fita, to, za mu shiga." Wannan magana ta nuna tsoro da rauni da rashin imani da alkawarin Allah, domin Allah ya yi musu alkawarin taimako idan suka yi biyayya, amma suka gwammace ja da baya maimakon dogara ga Allah.

Fa’idojin Ayah:

1. Imani da Allah yana buƙatar ƙarfin zuciya da dogaro gare Shi, ba tsoro da jinƙai ba.
2. Rashin biyayya ga umarnin Allah da ManzanninSa yana haifar da wahala da ɓarna, kamar yadda waɗannan mutane suka ɓata wa kansu rai.
3. Kyakkyawan hali shi ne yin aiki da umarnin Allah da amincewa da taimakonSa, ko da akwai cikas, domin Allah ba ya saɓa wa alkawarinSa.
4. Wannan labari yana koya mana cewa kada mu ƙyale tsoron halitta ya hana mu yin abin da Allah ya umarce mu, domin nasara tana tare da haƙuri da imani.