Al-Maidah · 22/120
Terjemah Transliterasi — Surat Al-Maidah
قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا حَتَّىٰ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ ۝٢٢
Qaaloo yaa Moosaaa innaa feehaa qwman jabbaareena wa innaa lan nadkhulahaa hattaa yakhrujoo minhaa fa innaa daakhiloon
📖 Ing Basa Jawa
Dhèwèké padha calathu: O, Musa! saèstu, ing nglebetipun wonten tiyangipun ingkang sami prakosa, lan saèstu kula boten badhé sami malebet mriku, ngan- tos samedalipun saking ngriku, lah manawi piyambakipun medal sa- king ngriku, saèstu kula tumunten sami malebet

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • جَبَّارِينَ (jabbārīn): wong-wong kang kuwat lan galak, seneng meksa marang wong liya nganggo kekuwatane. Asale saka tembung "jabara" kang tegese meksa. Wong-wong iki kalebu bangsa 'Amaliqah lan sisa-sisa kaum 'Ad.
  • لَن نَّدْخُلَهَا (lan nadkhulahā): temen-temen ora bakal mlebu ing kutha iku.
  • حَتَّىٰ يَخْرُجُوا مِنْهَا (ḥattā yakhrujū minhā): nganti wong-wong mau padha metu saka kono.

Tafsir Ayat:

Wong-wong Bani Israil padha matur marang Nabi Musa: "Dhuh Musa, satemene ing tanah suci iku ana sawijining kaum kang kuwat-kuwat lan galak, yaiku bangsa kang gedhe awake lan rosa tenagane. Awake dhewe ora kuwat nglawan wong-wong mau, mula ora bakal bisa mlebu ing kutha iku salawase isih dikuwasani dening wong-wong mau. Dheweke padha ora gelem mlebu amarga rumangsa ora duwe daya lan kekuwatan kanggo perang nglawan bangsa kang gagah prakosa iku. Nanging yen wong-wong kang kuwat mau padha metu saka kono, ing kono awake dhewe mesthi bakal mlebu."

Iki nuduhake yen wong-wong Bani Israil padha wedi banget lan ora gelem nindakake dhawuhe Allah kanggo mlebu ing tanah suci. Padha golek alesan supaya ora kudu perang, lan nyerahake kabeh marang kahanan. Padha ora ngandel marang janjine Allah kang wis mesthi bakal nulungi wong-wong kang padha iman lan taat marang Panjenengane.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

  1. Aja wedi marang kekuwatane manungsa, wedi-a marang Allah. Wong-wong Bani Israil padha wedi marang bangsa kang gagah prakosa, nanging lali yen Allah iku Maha Kuwasa lan bisa nulungi sapa wae kang dikarepake.
  2. Ketaatan marang dhawuhe Allah iku kudu diutamakake. Nalika Allah wis menehi dhawuh, ora ana alesan kanggo golek dalih supaya ora nindakake, amarga Allah mesthi menehi kekuwatan marang wong kang taat.
  3. Iman kang kuwat bakal nuwuhake keberanian. Yen awake dhewe yakin marang janjine Allah, mesthi ora bakal wedi ngadhepi rintangan apa wae, sepira gedhene rintangan mau.
  4. Aja nyerah sadurunge nyoba. Wong-wong Bani Israil wis nyerah sadurunge perang, mung amarga krungu yen mungsuhe kuwat. Iki mulangake supaya awake dhewe aja gampang nyerah lan kudu usaha kanthi dibarengi donga marang Allah.
  5. Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Saben dhawuh kang diwenehake Allah mesthi ana hikmahe, lan Panjenengane mesthi menehi dalan metu kanggo wong-wong kang padha sabar lan taat.
  6. Islam mulangake supaya tawakkal lan usaha bebarengan. Ora mung pasrah tanpa usaha, lan ora mung usaha tanpa pasrah marang Allah. Kalorone kudu dilakoni bebarengan.


📜 Ayat 20-24 — Surat Al-Maidah

20وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ
Lan nalikané Musa calathu marang kaumé: O, kaumku! Padha élinga nugrahaning Allah marang kowé, nalikané Panjenengané andadèkaké para nabi ana ing antaramu sarta andadèkaké para ratu marang kowé apa déné amaringi kowé barang kang ora kaparingaké marang para bangsa siji-sijia
21يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ
O, kaumku! Padha malebua Tanah Suci, kang wus tinamtu ing Allah dadi bagéanira, sarta aja padha ambalik ing gegerira, mun- dhak sira padha dadi wong kapitunan
22قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا حَتَّىٰ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ
Dhèwèké padha calathu: O, Musa! saèstu, ing nglebetipun wonten tiyangipun ingkang sami prakosa, lan saèstu kula boten badhé sami malebet mriku, ngan- tos samedalipun saking ngriku, lah manawi piyambakipun medal sa- king ngriku, saèstu kula tumunten sami malebet
23قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
Wong lanang loro golongané para kang padha wedi, kang sakaroné wus kaparingan nugraha déning Allah, acalathu: Dhèwèké padha lebonana metu gapurané, mengko manawa kowé wis padha malebu mrono, lah sayekti kowé padha wong menang, lan marang Allah kuduné suméndhému ma- nawa kowé iku padha wong angèstu
24قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا أَبَدًا مَّا دَامُوا فِيهَا ۖ فَاذْهَبْ أَنتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا إِنَّا هَاهُنَا قَاعِدُونَ
Dhèwèké padha calathu: O, Musa! saèstu kula boten badhé malebet mriku salaminipun sa- mangsa piyambakipun taksih sami wonten ing ngriku; milanipun sam- péyan bidhal, sampéyan kaliyan Pangéran sampéyan, lajeng sam- péyan perang sakaliyan; saèstu kula badhé kèndel angentosi ing ngriki
Al-MaidahDhaptar Al-Quran
120Ayat
MedinanRevelation
22Ayat

Terjemah — Al-Maidah 22

Surat Al-Maidah Ayat 22 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Dhèwèké padha calathu: O, Musa! saèstu, ing nglebetipun wonten tiyangipun…

Surat Ayat 22/120 — Surat Al-Maidah المائدة (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Maidah Rungokna, Surat Al-Maidah Terjemah, Surat Al-Maidah mp3, Surat Al-Maidah pdf. Ayat 20–24. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers