Surah Al-Maidah — Talata 22

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Jabbārin (جَبَّارِينَ): Mga taong lubhang malalakas at mapanupil; pinipilit nila ang iba na sumunod sa kanilang kagustuhan, at sila'y mga mapang-api at matatapang na mandirigma.
• Lan nadkhulahā (لَن نَّدْخُلَهَا): Hindi kami kailanman papasok dito (sa Banal na Lupain).

Interpretasyon ng Talata:

Nang utusan sila ni Propeta Musa (sumakanya nawa ang kapayapaan) na pumasok sa Banal na Lupain (Bayt al-Maqdis) at labanan ang mga naninirahan doon, ang kanyang mga kasamahan mula sa mga anak ni Israel ay tumugon nang may pag-aatubili at takot. Sinabi nila: "O Musa, mayroon sa lupaing iyon na mga taong lubhang malalakas at mapanupil — sila'y mga higante at mandirigmang walang katulad sa lakas. Kaya hindi namin kakayanin ang pagpasok doon habang sila'y naroroon. Hindi kami papasok hangga't hindi sila umaalis mula rito. Kung sakaling sila'y lumabas at iwan ang lugar, saka lamang kami papasok nang walang pag-aalinlangan."

Ang kanilang pahayag na ito ay nagpapakita ng kanilang kahinaan ng pananampalataya at kawalan ng tiwala sa pangako ng Allah, sa kabila ng mga himalang kanilang nasaksihan — tulad ng paghahati ng dagat at pagpapakain sa kanila ng manna at quail. Sa halip na magtiwala sa tulong ng Allah at sumunod sa Kanyang utos, sila'y nagpadala sa takot sa mga nilalang at tinalikuran ang utos ng kanilang Propeta.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang tunay na pananampalataya ay nangangailangan ng buong pagtitiwala sa Allah, hindi sa bilang ng mga mandirigma o sa lakas ng kalaban. Ang Allah ay may kakayahang magbigay ng tagumpay sa Kanyang mga lingkod kahit sila'y kakaunti, kung sila'y matapat sa Kanya.
2. Ang pagsuway sa mga utos ng mga Propeta at ng Allah ay nagdudulot ng pagkawala ng mga biyaya at pagkaantala ng tagumpay. Ang mga anak ni Israel ay pinarusahan ng paglibot sa ilang sa loob ng apatnapung taon dahil sa kanilang pagsuway na ito.
3. Ang pagiging mapagpasyahan at matatag sa harap ng mga pagsubok ay tanda ng mga tunay na mananampalataya. Ang pag-aalinlangan at pagkatakot sa mga nilalang sa halip na sa Allah ay nagpapahina sa pananampalataya at nag-aalis ng tulong ng Allah.
4. Ang aral na ito ay nagtuturo sa atin na huwag hayaang hadlangan ng takot sa mga hamon ang ating pagsunod sa mga utos ng Allah. Ang tagumpay ay nasa panig ng mga may matibay na pananampalataya at buong pagtitiwala sa Allah, hindi sa mga nag-aatubili at nagdadahilan.