Сураи Аль-Маида — Оят 85

1. Маънои калимаҳо:

• فَأَثَابَهُمُ: Пас подош дод ба онҳо, яъне мукофот ато кард.
• جَنَّاتٍ: Бӯстонҳо, боғҳои сарсабз.
• تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ: Аз зери дарахтону қасрҳояшон дарёҳо ҷорӣ мешаванд.
• خَالِدِينَ فِيهَا: Ҷовидон дар он ҷо мондагор.
• جَزَاءُ الْمُحْسِنِينَ: Мукофоти некӯкорон.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба ин бандагони худ, ки ба ҳақиқати дини Ислом эътиқод оварданд ва ба он ифтихор карданд, ба сабаби он суханони некӯашон — ки изҳори имон ва хоҳиши ҳамроҳ шудан бо солеҳон буд — подоши арзанда ато намуд. Ӯ ба онҳо бӯстонҳои биҳиштиро ато кард, ки аз зери дарахтону қасрҳояшон дарёҳо равон ҳастанд. Онҳо дар ин неъматҳо ҷовидона хоҳанд монд, ҳеҷ гоҳ аз он ҷо берун намешаванд ва ба ҷои дигар кӯчонида намешаванд. Ин подоши некӯкоронест, ки дар гуфтор ва кирдорашон некӯӣ карданд, ба ҳақиқат гардан ниҳоданд ва бе қайду шарт ба он таслим шуданд.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки сухани ҳақ ва изҳори имон дар назди Худованд арзишманд аст ва сабаби бахшоишу подоши бузург мегардад.
• Биҳишт подоши касонест, ки дар дунё ба ҳақиқат гардан ниҳода, некӯкорӣ мекунанд; ин умедворӣ ба раҳмати Худоро дар дилҳо зиёд мекунад.
• Ҷовидонӣ дар биҳишт нишонаи он аст, ки неъматҳои Худованд бепоён ва абадианд ва ҳеҷ кас онҳоро тасаввур карда наметавонад.
• Оят ҳамаро ба некӯкорӣ ва пайравӣ аз ҳақиқат даъват мекунад, то ин ки инсон ба саодати ҷовидонӣ ноил гардад.
• Ин ваъдаи Худованд барои муъминон сабаби қуввати дил ва устувории имон мешавад, зеро медонанд, ки ҳар амали некӯ ва ҳар сухани ҳақ дар назди Ӯ беподош намемонад.