سوره ق — آیه 43

معانی کلمات:

• نُحْیِي: زنده میکنیم.
• نُمِیتُ: میمیرانیم.
• الْمَصِیرُ: بازگشت و سرانجام.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، قدرت مطلق و انحصاری خود را در دو امر مهم بیان میفرماید: زنده کردن و میراندن. او میفرماید: «بهیقین، ما خودمان هستیم که زنده میکنیم و میمیرانیم.» یعنی هیچکس جز او قادر به ایجاد حیات و مرگ نیست؛ اوست که نطفه را به انسان زنده تبدیل میکند و اوست که جان را میگیرد. هیچ خالق و مُهلکی جز او وجود ندارد.

سپس میفرماید: «و بازگشت همه به سوی ماست.» یعنی سرانجام همه انسانها، چه مؤمن و چه کافر، چه نیکوکار و چه بدکار، به سوی اوست. در روز قیامت، زمین شکافته میشود و مردگان از قبرها بیرون میآیند و بهسوی پروردگارشان میشتابند تا حساب و جزای اعمال خود را ببینند. این بازگشت و جمعشدن همه خلایق در پیشگاه او، برایش آسان و سهل است.

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید در ربوبیت: این آیه یادآور میشود که تدبیر حیات و مرگ تنها به دست خداست. این باور، انسان را از ترس از غیر خدا میرهاند و او را تنها به خدا امیدوار میکند.
2. یاد معاد و آخرت: آیه با بیان «وَإِلَیْنَا الْمَصِیرُ» انسان را به یاد روز بازپسین میاندازد. کسی که به بازگشت بهسوی خدا ایمان داشته باشد، در کردار و رفتار خود دقت بیشتری میکند و از گناه پرهیز مینماید.
3. امید به رحمت الهی: اگر خداوند قادر است زنده کند و بمیراند، پس قادر است دوباره زنده کند و پاداش و جزا دهد. این معنا، امید را در دل مؤمن زنده میکند که با مرگ، همهچیز تمام نمیشود؛ بلکه زندگی حقیقی و جاودان در پیش است.
4. مسئولیتپذیری: وقتی انسان بداند که سرانجام بهسوی خداست و باید پاسخگوی اعمالش باشد، احساس مسئولیت میکند و در زندگی خود هدفمند و متعهد عمل میکند.