سورت ذاریات — آیت 17

د معنا کلمې:

• یَهْجَعُونَ: د شپې خوب کول، خوب کول.

تفسیر:

دا آیت د هغو نیکانو او محسنانو د صفتونو په اړه دی چې الله تعالی یې د جنت د بڼو او نعمتونو په ذکرولو سره یاد کړي دي. هغوی داسې خلک وو چې د شپې لږ خوب به یې کاوه، یعني د شپې ډېره برخه به یې په عبادت، لمونځ، ذکر او دعا کې تېروله. دوی به د شپې په لږه برخه کې خوب کاوه او پاتې شپه به یې د خپل رب په حضور کې په قیام، رکوع او سجده کې تېروله. دوی به د شپې په وروستیو کې، چې د سحر وخت و، له الله تعالی نه د خپلو ګناهونو بخښنه غوښته او په خپل رب به یې ژړل. دا د دوی عادت او خوی و، چې د شپې خوب یې د عبادت په مقابل کې لږ ګڼه او د شپې تیاره یې د خپل رب د رضا د لاسته راوړلو لپاره غوره کړې وه.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د شپې عبادت او لمونځ د نیکانو او صالحانو علامه ده، او څوک چې د شپې له خوبه ځان بیداروي او د الله په حضور کې ولاړیږي، هغه د الله تعالی د رحمت او جنت مستحق کیږي.
• دا چې د شپې په وروستیو کې استغفار کول ډېر فضیلت لري، ځکه چې الله تعالی په دې وخت کې خپلو بندګانو ته نږدې وي او د هغوی دعاګانې مني.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې دنیا یوازې د خوب او آرام ځای نه دی، بلکې د آخرت د تلپاتې ژوند لپاره د عمل ځای دی، نو باید د شپې له خوبه څه برخه د عبادت لپاره ځانګړې کړو.
• دا چې الله تعالی د هغو خلکو ستاینه کوي چې د شپې له خوبه لږه برخه اخلي او ډېره برخه په عبادت تېروي، دا موږ ته د هغو خلکو د ژوند د طریقې پیروي کولو ته هڅوي چې د الله سره مینه لري او د هغه د رضا لپاره هڅه کوي.