சூரா அத்-தாரியாத் — வசனம் 17

சொற்பொருள்:

• يَهْجَعُونَ – (இரவில்) தூங்குதல். இது இரவில் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் ஆழ்வதைக் குறிக்கும் சொல்லாகும்.

விளக்கம்:

இந்தப் புனித வசனத்தில், அல்லாஹ் தன் நல்லடியார்களின் பண்புகளை விவரிக்கிறான். அவர்கள் இரவின் பெரும்பகுதியை வணக்கத்தில் கழிப்பவர்களாக இருந்தனர். இரவில் மிகக் குறைந்த நேரத்தை மட்டுமே தூக்கத்திற்காக ஒதுக்கினர். அவர்கள் இரவின் பெரும்பாலான நேரங்களில் எழுந்து நின்று தொழுகை செய்தனர், தங்கள் இறைவனை தியானித்தனர், திக்ர் செய்தனர். இரவின் இறுதிப் பகுதியில், அதாவது ஸஹர் நேரத்தில், தங்கள் பாவங்களுக்காக மன்னிப்புத் தேடினர். இவ்வாறு அவர்கள் இரவை வணக்கத்தாலும், பகலை நன்மைகளாலும் நிரப்பினர். இது அவர்களின் உயர்ந்த ஈமானிய நிலையையும், இறைவனிடம் அவர்கள் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த அன்பையும் காட்டுகிறது.

பயன்கள்:

1. இரவு நேர வணக்கம் (தஹஜ்ஜுத் தொழுகை) முஃமின்களின் சிறப்பியல்பாகும். இது இறைவனுக்கு மிகவும் பிரியமான வணக்கங்களில் ஒன்றாகும்.
2. தூக்கத்தை விட வணக்கம் சிறந்தது என்பதை இந்த வசனம் நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது. உலக இன்பங்களை விட்டுவிட்டு இறைவனின் பக்கம் திரும்புவதே உண்மையான வெற்றியாகும்.
3. இரவின் இறுதிப் பகுதியில் (ஸஹர் நேரத்தில்) செய்யப்படும் துஆ மற்றும் இஸ்திஃக்பார் (மன்னிப்புத் தேடுதல்) மிகவும் சிறப்பானதாகும். ஏனெனில் அந்நேரத்தில் இறைவன் தன் அடியார்களுக்கு மிக நெருக்கமாக இருப்பான்.
4. இந்த வசனம் நம்மை ஊக்குவிக்கிறது – நமது வாழ்க்கையில் இரவு வணக்கத்தை ஒரு பழக்கமாக்கிக் கொள்ளவும், தூக்கத்தின் மீதான அளவு கடந்த பற்றைக் குறைக்கவும்.
5. நல்லடியார்களின் வாழ்க்கை முறை நமக்கு முன்மாதிரியாக உள்ளது – அவர்கள் உலக இன்பங்களை விட மறுமையின் நன்மைகளுக்கே முன்னுரிமை அளித்தனர்.