Zoriyot surasi — Oyat 17

Kalimalarning ma'nolari:

• يَهْجَعُونَ – uxlash, tun uyqusi (kechasi uxlash).

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo o‘zining solih, mo‘min bandalarini maqtab, ularning fazilatlarini bayon qilmoqda. Ular kechalari kam uxlaydigan, ko‘p hollarda tunni ibodat bilan o‘tkazadigan insonlar edi. Ya’ni, ular tunning ozgina qismidagina uyqu bilan band bo‘lib, qolgan vaqtlarini namoz o‘qish, Qur’on tilovat qilish, zikr va duolar bilan o‘tkazishardi. Ular kechani g‘aflatda o‘tkazmasdan, Allohga qo‘l ochib, Unga yaqinlashishga intilishardi. Ayniqsa, kechaning oxirgi qismida, saharga yaqin vaqtlarda tavba va istig‘for qilib, gunohlarining kechirilishini so‘rashardi. Bu ularning Allohga bo‘lgan muhabbati va taqvodorligining belgisi edi.

Foydalar:

• Kechasi ibodat qilish – mo‘minlarning ulug‘ xislati bo‘lib, insonni Allohga yaqinlashtiradi.
• Tunni uyqu bilan emas, balki ibodat va zikr bilan o‘tkazish – qalbni poklaydi va ruhiy tarbiya beradi.
• Sahar vaqtida istig‘for qilish – gunohlarning kechirilishiga va rahmatga erishishga sabab bo‘ladi.
• Bu oyat mo‘minlarga kecha ibodatining fazilatini eslatib, ularni g‘aflatdan uyg‘otadi va Allohga itoatga chorlaydi.