Surja Edh-Dharijat — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• kânû kalîlen minel-lejli: ishin ata që një pjesë të vogël të natës.
• mâ yehce'ûn: nuk flinin (nuk pushonin në gjumë), pra, qëndronin zgjuar për adhurim.

Tefsiri i ajetit:

Kjo ajet përshkruan cilësitë e besimtarëve të devotshëm (muhsinëve), të cilët përmenden në ajetet para saj. Ata ishin njerëz që natën e kalonin jo në gjumë të plotë, por në një pjesë të madhe të saj qëndronin zgjuar për t’u lutur dhe adhuruar Zotin e tyre. Ata flinin vetëm një pjesë të vogël të natës, dhe pjesën tjetër e shfrytëzonin për namaz, lutje dhe përkujtim të Allahut. Kjo tregon se ata nuk e linin veten pas rehatisë së tepërt, por e ndanin natën mes gjumit dhe adhurimit, duke i dhënë përparësi afrimit te Allahu. Ata ishin të njohur për namazin e natës (tehexhxhud) dhe për pendim e istigfar në orët e mëngjesit, siç përmendet në ajetin vijues. Ky veprim i tyre ishte shenjë e sinqeritetit dhe e dashurisë së tyre të thellë ndaj Krijuesit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Nata është një mundësi e çmuar për t’u afruar te Allahu; ai që e shfrytëzon atë për adhurim, fiton shpërblime të mëdha.
2. Besimtari i vërtetë nuk është rob i dëshirave të trupit, por e balancon jetën mes të drejtave të trupit dhe të drejtave të shpirtit.
3. Namazi i natës është një prej veprave më të dashura për Allahun dhe një shkak për faljen e gjynaheve dhe ngritjen e shkallëve.
4. Ky ajet na mëson se suksesi i vërtetë nuk arrihet me përtaci, por me përpjekje dhe sakrificë në rrugën e Zotit.
5. Dashuria për Allahun nuk mbetet vetëm në fjalë, por dëshmohet me vepra, sidomos në momentet kur njerëzit janë në gjumë e të harruar.