Аз-Зарият сүресі — Аят 27

1. Сөздердің мағынасы:

• فَقَرَّبَهُ — оны жақындатты, алдына қойды.
• أَلَا — назар аудару, шақыру мағынасындағы демеулік (мысалы, «ал, неге...»).
• تَأْكُلُونَ — жейсіңдер ме, тамақтанбайсыңдар ма.

1. Аяттың тәпсірі:

Ибраһим (ғ.с.) қонақтарына дайындаған қуырылған семіз бұзау етін өздеріне жақындатып қойды. Ол қонақтарын асқа шақырып, жұмсақтықпен: «Ал, неге жемейсіңдер?» — деді. Бұл сөзінде ол олардың тамаққа қол созбай отырғанына таңырқау да, оларды меймандостықпен асқа шақыру да бар еді. Ибраһим (ғ.с.) қонақтардың жемегенін көріп, олардың жай ғана қонақ емес, басқа да бір мақсатпен келген періштелер екенін кейін білді. Алайда бұл аятта оның қонақжайлығы, жомарттығы және асты ұсынудағы әдептілігі көрінеді: ол асты алып келіп, өздеріне жақын қойып, сыпайы түрде шақырды, күштеп таңымады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Қонақжайлық — иманның көрінісі: Ибраһим (ғ.с.) қонақтарына ең жақсы асын — семіз бұзау етін дайындап ұсынды. Бұл мұсылманның жомарттығы мен қонаққа деген құрметін көрсетеді.
• Асқа шақырудағы әдеп: Асты ұсынғанда жұмсақ, сыпайы сөйлеу — көркем мінездің белгісі. Ибраһим (ғ.с.) «Неге жемейсіңдер?» деп жай ғана, достық ниетпен айтты.
• Ас — Алланың нығметі: Тамақты берген Алла, оны дайындап ұсыну — адамның жауапкершілігі. Осы арқылы Аллаға шүкір етуге және асқа құрметпен қарауға үйренеміз.
• Қонақты сыйлау — пайғамбарлардың жолы: Бұл аят бізді қонақтарды жылы қарсы алуға, оларға жақсылық жасауға шақырады. Бұл — Исламның көркем әдебі.
• Ислам — жомарттық пен мейірім діні: Аят бізге дініміздің жүрегі жұмсақ, қолы ашық болуға үндейтінін көрсетеді. Осындай қасиеттер арқылы адамдар Исламға қызығады, оның сұлулығын көреді.