Surja Et-Tur — Ajet 36

Kuptimet e fjalëve:

• أَمْ: Përdoret këtu për pyetje qortuese dhe habitëse, që do të thotë: "A mos vallë...?"
• خَلَقُوا: Krijuan, bënë nga asgjëja.
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: Qiejt dhe Toka, gjithësia e tërë.
• لَا يُوقِنُونَ: Nuk janë të bindur me siguri të plotë; nuk e pranojnë me besim të patundur.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i qorton idhujtarët arabë me një pyetje që i vë përballë të vërtetës së madhe: A mos vallë ata i krijuan qiejt dhe Tokën me këtë rregull të mahnitshëm dhe këtë mrekulli të përsosur? Sigurisht që jo! Ata nuk kanë asnjë pjesë në krijimin e gjithësisë. Por problemi i tyre nuk është se nuk e dinë këtë të vërtetë – sepse ata vetë e pranojnë se Allahu është Krijuesi i qiejve dhe i Tokës – por problemi është se ata nuk kanë bindje të plotë dhe të sinqertë në zemrat e tyre. Nëse do të kishin bindje të vërtetë, ata do ta adhuronin vetëm Atë dhe do ta pranonin të Dërguarin e Tij. Por ata nuk janë të sigurt në ekzistencën e Krijuesit dhe në fuqinë e Tij, prandaj vazhdojnë në mosbesimin dhe idhujtarinë e tyre. Ata nuk e arrijnë të vërtetën sepse nuk e kërkojnë atë me sinqeritet, dhe nuk e pranojnë atë me zemër të hapur.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Allahut në krijim: Krijimi i qiejve dhe i Tokës me këtë përsosmëri është dëshmia më e madhe për ekzistencën e Krijuesit të Urtë dhe të Gjithëfuqishëm. Çdo njeri që mendon thellë në këtë gjithësi do të arrijë patjetër te besimi në Allahun.
2. Rëndësia e bindjes së sinqertë: Nuk mjafton vetëm të pranosh me gojë se Allahu është Krijuesi, por duhet bindje e plotë në zemër që të ndryshojë jetën dhe sjelljen e njeriut. Besimi i vërtetë është ai që depërton në zemër dhe shfaqet në vepra.
3. Liria e zgjedhjes dhe përgjegjësia: Njeriu është i lirë të zgjedhë rrugën e tij, por do të mbajë përgjegjësi për atë zgjedhje. Ata që nuk kërkojnë të vërtetën me sinqeritet, do të mbeten në errësirë edhe pse dëshmitë e Allahut janë të qarta para tyre.
4. Ftesa për meditim: Ky ajet na fton të mendojmë thellë në krijimin e Allahut, sepse meditimi në gjithësi është një prej rrugëve më të mira për ta njohur Allahun dhe për ta dashur Atë. Sa më shumë që njeriu studion universin, aq më shumë rritet besimi i tij.