Surja En-Nexhm — Ajet 10

Kuptimet e fjalëve:

• فَأَوْحَى: I dërgoi shpalljen (nëpërmjet Xhebrailit).
• إِلَى عَبْدِهِ: Robit të Tij, Muhammedit ﷺ.
• مَا أَوْحَى: Atë që Allahu deshi t’ia shpallte, pa e përshkruar në detaje, për nder dhe madhështi të asaj shpalljeje.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përshkrimit të afrimit të Xhebrailit (paqja qoftë mbi të) te i Dërguari i Allahut ﷺ, në këtë ajet Allahu i Lartësuar thotë se Xhebraili i shpalli robit të Tij, Muhammedit ﷺ, atë që Allahu i kishte urdhëruar t’ia përcillte. Kjo shpallje përfshinte udhëzime hyjnore, urtësi dhe dispozita që Allahu i Lartësuar deshi t’ia komunikonte të Dërguarit të Tij, qoftë në mënyrë të drejtpërdrejtë, qoftë nëpërmjet engjëllit Xhebrail. Ajeti nuk e përshkruan përmbajtjen e shpalljes, sepse ajo është e madhërishme dhe e lartë, dhe përmendja e saj në mënyrë të përgjithshme është më e përshtatshme për madhështinë e saj. Ky ajet tregon pozitën e lartë të Profetit ﷺ tek Allahu, pasi Allahu e zgjodhi atë për të marrë shpalljen dhe e nderonte me këtë komunikim të veçantë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Lartësia e pozitës së Profetit ﷺ: Ky ajet tregon nderin e madh që Allahu i dha Muhammedit ﷺ, duke i dërguar shpallje të veçantë, gjë që e rrit dashurinë tonë ndaj tij dhe na bën ta ndjekim atë me përkushtim.
2. Besimi në shpalljen hyjnore: Ajeti na kujton se Kur'ani dhe suneti janë shpallje nga Allahu, dhe kjo na forcon bindjen dhe sigurinë në fenë tonë.
3. Rëndësia e përcjelljes së mesazhit: Allahu zgjodhi engjëjt dhe të dërguarit për të përcjellë mesazhin e Tij, duke na mësuar se përcjellja e dijes dhe e fesë është një detyrë e shenjtë që duhet ta kryejmë me sinqeritet.
4. Urtësia e Allahut në shpallje: Allahu i shpall robërve të Tij atë që është e nevojshme për udhëzimin e tyre, dhe kjo na bën të jemi mirënjohës për këtë mirësi të madhe.
5. Nxitje për t’iu afruar Allahut: Ashtu si Xhebraili iu afrua Profetit ﷺ për t’ia përcjellë shpalljen, edhe ne duhet t’i afrohemi Allahut me adhurim dhe bindje, duke shpresuar në mëshirën dhe kënaqësinë e Tij.