سوره نجم — آیه 10

معانی کلمات:

• أوحی: القای سخن و پیام به صورت پنهانی و سریع؛ در اینجا به معنای رساندن وحی الهی توسط جبرئیل به پیامبر است.
• عبدِهِ: بندهی خاص خداوند، یعنی حضرت محمد مصطفی صلیاللهعلیهوسلم.

تفسیر آیه:

پس از آنکه جبرئیل امین با صورت حقیقی خود در افق اعلی بر پیامبر ظاهر شد و به او نزدیک گردید تا آنجا که فاصلهی میان آن دو به اندازهی دو کمان یا کمتر شد، خداوند متعال در آن مقام والا، آنچه را که میخواست به پیامبرش برساند، از طریق جبرئیل به او وحی فرمود. این وحی شامل معارف بلند، احکام الهی و اسرار غیبی بود که هیچ بشری به کنه آن دست نمییابد. قلب پیامبر آنچه را که دید را تکذیب نکرد و عقل و روح او به طور کامل آنچه را که مشاهده کرد تصدیق نمود و هیچ شک و تردیدی در آن راه نیافت. این آیه بیانگر شرف و عظمت مقام پیامبر است که خداوند او را برای دریافت وحی و هدایت بشریت برگزید.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشاندهندهی بلندمرتبگی و مقام والای پیامبر اسلام صلیاللهعلیهوسلم است که خداوند او را شایستهی دریافت وحی و اسرار خود قرار داد و این بزرگترین افتخار برای بشریت است.
• وحی الهی از طریق فرشتگان و به صورت امن و مطمئن به پیامبران میرسد و این نشانهی لطف و عنایت خداوند به بندگانش برای هدایت آنان است.
• اعتماد و اطمینان کامل پیامبر به آنچه که از جانب خداوند دریافت کرد، الگویی برای مؤمنان است که باید در پذیرش دستورات الهی و عمل به آنها، یقین و باور کامل داشته باشند و در برابر وسوسههای شیطانی و شبهات دشمنان، استوار بمانند.
• این آیه ما را به اهمیت ارتباط با خداوند و دریافت هدایت از جانب او ترغیب میکند و یادآور میشود که سعادت دنیا و آخرت در گرو پیروی از وحی الهی و سنت پیامبر است.