Surat An-Najm — Ayat 11

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْفُؤَادُ : ati, yaiku atine Nabi Muhammad ﷺ.
• مَا رَأَىٰ : apa sing dideleng dening mripate Nabi Muhammad ﷺ, yaiku wujud asline Malaikat Jibril.
• كَذَبَ : ngapusi, goroh, utawa nyalahake apa sing bener.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab kedadeyan nalika Nabi Muhammad ﷺ didelengake wujud asline Malaikat Jibril ing langit. Atine Nabi Muhammad ﷺ ora goroh lan ora nyalahake apa sing wis dideleng dening mripate. Apa sing dideleng dening mripat iku bener-bener nyata, lan atine langsung mbenerake tanpa ana keraguan sethithik wae. Malaikat Jibril sing kuwat lan bagus rupane iku ngadhep marang Nabi ﷺ ing ufuk sing dhuwur, banjur saya cedhak nganti jarake mung sak dhuwure gandhewa loro utawa luwih cedhak maneh. Ing wektu iku Allah paring wahyu marang kancane, yaiku Nabi Muhammad ﷺ, lumantar Malaikat Jibril. Atine Nabi ﷺ ora mbantah lan ora goroh babagan apa sing dideleng dening mripate. Dadi, ayat iki negesake yen apa sing dialami dening Nabi ﷺ iku nyata lan bener, dudu khayalan utawa impen.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Nabi Muhammad ﷺ iku wong sing dipercaya lan atine resik, mula apa sing dideleng lan dirasakake iku bener.
• Kita dielingake supaya ora gampang goroh marang apa sing wis jelas lan nyata, lan kudu jujur marang ati lan pikirane dhewe.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene kekuwatane Allah sing bisa ngatur kedadeyan sing luar biasa, kayata Nabi ﷺ bisa ketemu langsung karo Malaikat Jibril ing wujud asline.
• Iki dadi tandha yen Islam iku agama sing adhedhasar bukti nyata lan wahyu sing bener, mula kita kudu saya tambah yakin lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita diajak supaya luwih cedhak marang Allah lan luwih ngajeni marang Nabi Muhammad ﷺ minangka utusane.