Surah An-Najm — Talata 17

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• مَا زَاغَ الْبَصَرُ – Hindi lumihis ang paningin (ni Propeta Muhammad ﷺ) sa kanan o sa kaliwa.
• وَمَا طَغَى – At hindi ito lumampas sa ipinag-utos na tingnan.

Paliwanag ng Talata:

Sa talatang ito, inilalarawan ng Allah ang kalagayan ng Kanyang Propeta ﷺ noong gabing siya ay naglakbay patungo sa langit (Al-Isra’ wal-Mi’raj) at nakita niya si Anghel Gabriel sa kanyang tunay na anyo sa tabi ng Sidrat al-Muntaha (isang puno sa ikapitong langit). Sa kabila ng napakalaking mga tanda at kamangha-manghang mga nilikha na kanyang nasaksihan, ang paningin ng Propeta ﷺ ay hindi lumihis sa kanan o sa kaliwa, at hindi rin ito lumampas sa itinakda sa kanya na tingnan. Siya ay nagpakita ng ganap na pagtitiis, kapakumbabaan, at pagsunod sa utos ng Allah. Hindi siya nadala ng pagkamangha upang tumingin sa iba pa, ni hindi siya naghangad na makakita ng higit pa sa ipinahintulot sa kanya. Ito ay katibayan ng kanyang dakilang katatagan at ganap na pagkaalipin sa Allah.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagpapakita ng mataas na antas ng pagpipigil sa sarili at disiplina ng Propeta ﷺ, na nagsisilbing halimbawa para sa mga mananampalataya na maging kontrolado sa kanilang mga pandama at pagnanasa, lalo na sa harap ng mga kamangha-manghang bagay.
2. Ipinapakita nito ang kadakilaan ng Propeta ﷺ at ang kanyang katapatan sa paghahatid ng mensahe ng Allah, na nagpapalakas ng ating pananampalataya at pagmamahal sa kanya.
3. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang tunay na tagumpay ay nasa pagsunod sa mga hangganan ng Allah, hindi sa paglabag o pagmamalabis. Ang pagiging kontento sa ipinagkaloob ng Allah ay isang tanda ng matatag na pananampalataya.
4. Pinatitibay nito ang ating paniniwala sa mga himala ng Propeta ﷺ at sa katotohanan ng kanyang paglalakbay sa langit, na nagpapalalim sa ating pag-asa sa gantimpala ng Allah sa Kabilang Buhay.