சூரா அன்-நஜ்ம் — வசனம் 17

சொற்பொருள்:

• زَاغَ (ஸாஹ்): விலகியது, திரும்பியது (வலப்புறமோ இடப்புறமோ சாய்ந்தது).
• طَغَى (த்வஃகா): எல்லையை மீறியது, வரம்பைக் கடந்தது.

விளக்கம்:

இந்த வசனம் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இஸ்ரா மற்றும் மிஃராஜ் இரவில், ஸித்ரதுல் முன்தஹா என்னும் மிக உயர்ந்த இடத்தில், ஜிப்ரீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களை அவர்களின் உண்மையான வடிவத்தில் கண்டதைப் பற்றியது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் பார்வை எந்தக் கோணத்திலும் விலகவில்லை; வலப்புறமோ இடப்புறமோ சாயவில்லை. மேலும், அவர்களுக்குக் காட்டப்பட்டதைத் தாண்டி எதையும் பார்க்க முயலவில்லை; அதாவது, அவர்களின் பார்வை எல்லையை மீறவில்லை. இது அவர்களின் மிக உயர்ந்த ஒழுக்கத்தையும், அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு முழுமையான பணிவையும், அற்புதமான தன்னடக்கத்தையும் காட்டுகிறது. அவர்கள் கண்ட காட்சிகளில் மெய்மறந்து வழிதவறவில்லை; மாறாக, அல்லாஹ் காட்டியதை மட்டுமே பார்த்து, அதில் திருப்தியடைந்து நின்றார்கள்.

பயன்கள்:

1. நபி (ஸல்) அவர்களின் பார்வை கூட அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு உட்பட்டதாக இருந்தது என்றால், நாம் நம் கண்களைத் தீயவற்றிலிருந்து காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது. நம் பார்வையை அல்லாஹ் அனுமதித்ததில் மட்டும் செலுத்த வேண்டும்.
2. அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளைக் காணும்போது, நாம் அடக்கம் மற்றும் நன்றியுடன் இருக்க வேண்டும்; எல்லையை மீறி ஆசைப்படக்கூடாது.
3. உண்மையான ஈமான் என்பது அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு முழுமையான சரணடைதல்; அதில் சிறிதும் மாறுபடக்கூடாது. நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்த நிலை நமக்கு முன்மாதிரியாகும்.
4. அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தையும் அற்புதங்களையும் காணும்போது, நம் இதயம் பயபக்தியால் நிரம்ப வேண்டும்; அதை மறுக்கவோ, சந்தேகிக்கவோ கூடாது.