Ан-Наджм сүресі — Аят 17

1. Сөздердің мағынасы:

• مَا زَاغَ: ауытқымады, бұрылмады.
• الْبَصَرُ: көз, көру қабілеті.
• مَا طَغَىٰ: шектен шықпады, асып кетпеді.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Пайғамбарымыздың (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) Миғраж түніндегі көрінісін сипаттайды. Ол кезде Пайғамбар (с.а.с.) Жәбірейіл періштенің (ғ.с.) шынайы бейнесін көрді және Алланың ұлы белгілеріне куә болды. Осы сәтте оның көзі ешбір жаққа ауытқымады — оңға да, солға да бұрылмады. Ол өзіне көрсетілген нәрсеге толық зейін қойды, назарын басқа жаққа бұрмады. Сондай-ақ ол өзіне белгіленген шекарадан асып кетпеді, яғни көруге рұқсат етілген нәрседен тыс нәрсені көруге ұмтылмады. Бұл Пайғамбардың (с.а.с.) толық мойынсұнушылығын, тұрақтылығын және әдептілігін көрсетеді. Ол Алланың әміріне мүлтіксіз бағынды, өз еркімен емес, Алланың нұсқауымен ғана қарады.

1. Аяттан алынатын пайдалы қағидалар:

• Бұл аят Пайғамбарымыздың (с.а.с.) жоғары әдептілігін, тәртіптілігін және Аллаға деген толық мойынсұнушылығын көрсетеді. Ол өзіне берілген шекараны сақтады, артыққа ұмтылмады.
• Адам баласына үлгі: Алланың әмірлеріне бағынуда тұрақты болу, көздің де, жүректің де адалдығын сақтау — иманның көрінісі.
• Бұл аят Алланың ұлы белгілеріне куә болу — үлкен мәртебе екенін, бірақ оған лайықты әдеппен қарау керектігін үйретеді.
• Пайғамбардың (с.а.с.) көргендері шындық, оның көрінісі де, көруі де кемелді болды. Бұл оның пайғамбарлығының шынайылығын растайды.
• Ислам — әдеп пен тәртіп діні. Мұсылман әрдайым өз ісінде, сөзінде және көзқарасында шектен шықпауға тиіс.