Sura An-Nadżm — Werset 17

Znaczenie słów:

• زَاغَ – zboczył, odchylił się w bok (w prawo lub w lewo).
• طَغَى – przekroczył granicę, wykroczył poza to, co dozwolone.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Werset ten opisuje stan wzroku Proroka Mahometa (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) podczas jego nocnej podróży do nieba (Al-Mi’radż). Kiedy Prorok został uniesiony do najwyższych sfer niebiańskich i ujrzał wspaniałe znaki swojego Pana, jego wzrok pozostał całkowicie skupiony i opanowany. Nie zboczył on ani w prawo, ani w lewo, ani też nie przekroczył tego, co zostało mu ukazane. Oznacza to, że Prorok nie odwracał wzroku z podziwu czy zdumienia, ani nie próbował ujrzeć rzeczy, których nie było mu wolno zobaczyć. Jego spojrzenie było doskonale zdyscyplinowane, a serce – całkowicie oddane kontemplacji majestatu Boga. Ten werset podkreśla doskonałą kontrolę, pokorę i posłuszeństwo Proroka wobec Boga, nawet w obliczu najbardziej niezwykłych i przytłaczających widoków.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Doskonałość Proroka – werset ten ukazuje, że Prorok Muhammad (pokój z nim) był wzorem doskonałego opanowania i dyscypliny, nawet w najbardziej niezwykłych okolicznościach, co umacnia naszą miłość i zaufanie do niego.
2. Pokora wobec Boga – uczymy się, że prawdziwy wierzący powinien kontrolować swoje zmysły i pragnienia, nie przekraczając granic wyznaczonych przez Boga, nawet gdy doświadcza wielkich łask.
3. Wiara w niewidzialny świat – werset ten potwierdza prawdziwość nocnej podróży Proroka (Al-Isra i Al-Mi’radż), co wzmacnia naszą wiarę w moc Boga, który jest zdolny do wszystkiego.
4. Skupienie na celu – uczy nas, że w życiu powinniśmy być skupieni na tym, co Bóg nam ukazał i nakazał, nie rozpraszając się tym, co niepotrzebne ani nie wykraczając poza nasze obowiązki.
5. Zachęta do samodyscypliny – werset inspiruje nas do panowania nad sobą, zwłaszcza w chwilach wielkich emocji czy zachwytu, aby nasze działania były zawsze zgodne z wolą Boga.