සූරා අන්-නජ්ම් — ආයාත් 17

වචන අර්ථ:

• مَا زَاغَ – ඉවතට නොහැරුණි, දකුණට හෝ වමට නැමුණේ නැත.
• الْبَصَرُ – දෘෂ්ටිය, බැල්ම.
• مَا طَغَى – ඉක්මවා නොගියේය, සීමාව ඉක්මවා නොගියේය.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තආලා තම නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ උත්තම ගුණාංගයක් විස්තර කරයි. මෙය සිදු වූයේ මිරාජ් (ආකාශ ගමන) රාත්රියේදීය. නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් සිද්රතුල් මුන්තහා නම් ස්ථානයේදී ජිබ්රීල් (අලයිහිස්සලාම්) මලක්වරයාණන් ඔහුගේ සැබෑ ස්වරූපයෙන් දුටු අවස්ථාවේදී, එම දර්ශනය අතරතුර නබි තුමාණන්ගේ බැල්ම කිසිසේත්ම ඉවතට හැරුණේ නැත. එනම්, පුදුමය නිසා හෝ භීතිය නිසා හෝ ඔහුගේ දෑස් දකුණට හෝ වමට නැමුණේ නැත. එසේම, ඔහුට පෙන්වන ලද දේට වඩා ඉක්මවා බැලීමට උත්සාහ කළේද නැත. ඔහු තමාට නියම කරන ලද සීමාව තුළම ස්ථිරව සිට, අල්ලාහ්ගේ ආඥාවට සම්පූර්ණයෙන්ම කීකරු විය. ඔහුගේ දෘෂ්ටිය ඉතාමත් ස්ථාවර විය — එය අවශ්ය ප්රමාණයට වඩා අඩුවෙන් හෝ වැඩියෙන් ක්රියා කළේ නැත. මෙය නබි තුමාණන්ගේ අතිශය ධෛර්යය, ස්ථාවරත්වය සහ අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති පූර්ණ විශ්වාසය පෙන්නුම් කරයි.

පාඩම් සහ උපදේශ:

1. නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ චරිතයේ උත්තමත්වය මෙමගින් පැහැදිලි වේ — ඔහු අල්ලාහ්ගේ ආඥාවන්ට සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් විය.
2. අල්ලාහ්ගේ ආශ්චර්යමත් දර්ශන දැකීමේදී පවා නබි තුමාණන් සන්සුන්ව හා ස්ථාවරව සිටීම, අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ්ගේ බලය හා මහිමය ගැන සිතන විට අපගේ හදවත් තුළ ස්ථාවරත්වයක් හා සන්සුන් භාවයක් ඇති කරගත යුතු බවයි.
3. අල්ලාහ් තම නබිට පෙන්වූ දර්ශන සත්යයක් බවත්, එය මනඃකල්පිතයක් නොවන බවත් මෙමගින් තහවුරු වේ.
4. යහපත් මිනිසෙකුගේ ලක්ෂණයක් වන්නේ ඔහුට පවරා ඇති වගකීම් ඉටු කිරීමේදී නිවැරදි සීමාවන් තුළ ක්රියා කිරීමයි — අඩුවක් හෝ වැඩියක් නොකර.
5. මෙම ආයාතය අපට මතක් කර දෙන්නේ අල්ලාහ්ගේ දර්ශන හා ආශ්චර්යයන් ගැන අප විශ්වාස කළ යුතු බවත්, ඒවා අපගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරන බවත්ය.