Surah An-Najm — Aya 17

Ma'anar Kalmomi:

• Ma zaga – Bai karkata ba, bai tafi dama ko hagu ba.
• Ma tagha – Bai wuce iyaka ba, bai ƙetare abin da aka umarce shi da gani ba.

Tafsirin Aya:

A cikin wannan aya mai girma, Allah yana kwatanta halin Manzon Allah (SAW) a lokacin da ya hau sama a daren Mi'iraj, lokacin da ya ga Jibril a siffarsa ta asali a wurin "Sidratul Muntaha" (bishiyar magarya da ke sama ta bakwai). A wannan lokaci mai tsanani, idanun Manzon Allah (SAW) ba su karkata ba dama ko hagu, kuma ba su wuce abin da aka ba shi izinin gani ba. Wannan yana nuna cikakken tsayayyiyar da biyayyar Manzon Allah ga umarnin Ubangijinsa, da kuma cewa duk abin da ya gani a wannan dare shi ne gaskiya, ba tare da wani kuskure ko ƙari ba. Idanun sa sun tsaya a kan abin da Allah ya nuna masa, ba su karkata zuwa ga wani abu da ba a umarce shi ba, kuma ba su wuce iyakar da aka ba su ba. Wannan yana tabbatar da cewa Manzon Allah (SAW) ya ga manyan ayoyin Ubangijinsa da suka haɗa da Aljanna, Wuta, da sauran abubuwan al'ajabi na ikon Allah, ba tare da wani shakka ko ruɗi ba.

Fa'idodin Aya:

1. Wannan aya tana nuna girman matsayin Manzon Allah (SAW) da amincinsa wajen isar da abin da Allah ya umarce shi, ba tare da ƙari ko ragi ba.
2. Tana koya wa muminai cewa dole ne su bi umarnin Allah da Manzon sa cikin cikakkiyar biyayya, ba tare da karkata ba ko wuce gona da iri ba.
3. Tana ƙarfafa imani da cewa duk abin da Manzon Allah (SAW) ya zo da shi daga Allah gaskiya ne, kuma babu wani shakka a cikinsa, don haka ya kamata mu amince da shi da dukan zuciyarmu.
4. Aya tana nuna cewa ganin ayoyin Allah na neman ƙara imani da tsoro ga Allah, kuma yana sa mumini ya ƙara himma wajen yin ayyukan alheri domin samun Aljanna da nisantar Wuta.