സൂറ അൻ-നജ്ം — ആയത്ത് 38

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• തസിർ (തേജിർ): ചുമക്കുക, വഹിക്കുക.
• വാസിറ (വാസിറ): ഭാരം ചുമക്കുന്നവൾ, പാപം ചുമക്കുന്നവൾ.
• വിസ്റ് (വിസ്ർ): ഭാരം, പാപം, കുറ്റം.

വ്യാഖ്യാനം:

അതായത്, ഒരു പാപിയുടെ പാപഭാരം മറ്റൊരാൾ ചുമക്കുകയില്ല എന്നതാണ് ഈ വചനത്തിന്റെ സാരം. ഓരോ മനുഷ്യനും താൻ ചെയ്ത പാപങ്ങളുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തം വഹിക്കും. മറ്റൊരാൾ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷ ഇവിടെയോ പരലോകത്തോ മറ്റൊരാൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരികയില്ല. ഒരാൾ ചെയ്ത പാപം മറ്റൊരാളുടെ മേൽ ചുമത്തപ്പെടുകയില്ല. ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ സ്വന്തം പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ ഉത്തരവാദിയാകൂ. അതുപോലെ, നന്മയുടെ കാര്യത്തിലും ഓരോരുത്തർക്കും തങ്ങൾ ചെയ്ത നന്മയുടെ പ്രതിഫലം മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. മറ്റൊരാൾ ചെയ്ത നന്മയുടെ പ്രതിഫലം മറ്റൊരാൾക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതല്ല.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. ഈ വചനം നീതിയുടെയും നന്മയുടെയും ദൈവിക തത്വം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത്, അല്ലാഹു തികഞ്ഞ നീതിമാനാണ്; അവൻ ഒരാൾക്കും മറ്റൊരാളുടെ പാപത്തിന്റെ ശിക്ഷ നൽകുകയില്ല.
2. ഈ തത്വം മനുഷ്യരിൽ ഉത്തരവാദിത്വബോധം വളർത്തുന്നു. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനും നന്മ ചെയ്യാനും തിന്മയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
3. മറ്റുള്ളവരുടെ പാപങ്ങൾക്ക് നാം ഉത്തരവാദികളല്ല എന്ന ബോധ്യം മനസ്സിന് സമാധാനം നൽകുന്നു. അതേസമയം, നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം നാം തന്നെ വഹിക്കണം എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
4. ഇത് മനുഷ്യരെ പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിൽ നിന്നും അന്യായമായി ശിക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിന്നും വിലക്കുന്നു. കാരണം, ഓരോരുത്തരുടെയും കണക്ക് അല്ലാഹു അവന്റെ നീതിപ്രകാരം തീർക്കും.
5. ഈ തത്വം ഇസ്ലാമിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നീതിബോധത്തെയും കാരുണ്യത്തെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരാൾക്കും മറ്റൊരാളുടെ തെറ്റിന്റെ പേരിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ അനന്തമായ കാരുണ്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്.