Suurah An-Najm — Aayad 38

Macnaha Erayada:

• تَزِرُ: xambaartaa, qaaddaa.
• وَازِرَةٌ: naf xambaarta dambi (dembiye).
• وِزْرَ: dambiga, culayska dembiga.
• أُخْرَىٰ: kale (naf kale).

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku warramaysaa in caddaaladda Ilaahay ay tahay mid qumman oo aan cidna lagu dulmin. Waxay caddaynaysaa in naf kasta ay xambaari doonto dambigeeda oo keliya, mana xambaari doonto nafna dambi naf kale. Qofna laguma qaban doono dambi uu galay qof kale, sida ay caadadu u tahay adduunka oo qof lagu xukumo dambi uu galay qof kale. Tani waa mid ka mid ah cadaaladda Ilaahay ee ka muuqata sharcigiisa, waxayna ku caddaynaysaa in qof walba lagu xisaabin doono waxa uu kasbaday oo keliya, wanaag iyo sharba. Sidoo kale, waxay beeninaysaa caqiidada qaarkood ee sheegta in qof lagu qaban karo dambi aabayaashiis ama qaraabadiisa, waxayna xaqiijinaysaa in naxariista iyo cadaaladda Ilaahay ay ka dhigan tahay in qofna loo xisaabin doono wax aanu kasban.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Caddaaladda Ilaahay oo dhamaystiran: Aayaddan waxay na baraysaa in Ilaahay yahay kan ugu cadaalad badan, mana dulmiyo cidna, waxayna ku tusinaysaa in qof walba la xisaabin doono waxa uu galay oo keliya.
2. Mas'uuliyadda shakhsiga: Waxay ku boorrinaysaa dadka inay mas'uul ka yeeshaan ficilladooda, isla markaana ayan ku tiirsanayn in qof kale uu u duco ama u qabto dambi, balse qof walba waa inuu u dadaalaa wanaagga naftiisa.
3. Naxariista iyo rajadii dadka: Waxay dadka siinaysaa rajo weyn, maxaa yeelay waxay ogaadaan in qofkii wanaag fala uu heli doono abaalmarintiisa, qofkii shar fala uu la kulmi doono ciqaabtiisa, mana jiro wax lumaya oo ka mid ah camalkooda.
4. Xorriyadda iyo sharafta aadanaha: Aayaddan waxay kor u qaadaysaa sharafta aadanaha, waxayna ka dhigaysaa qof kasta mid xor ah oo mas'uul ka ah naftiisa, isla markaana ka xoreysa culeyska dambiyada dadka kale.
5. Ku dedaalka wanaagga: Waxay ku dhiirigelinaysaa dadka inay ku dadaalaan wanaagga iyo camalka suuban, maxaa yeelay waxay ogaadeen in aanay jirin wax iyaga ka ilaalin kara abaalmarinta Ilaahay haddii ay wanaag falaan, isla markaana aanay jirin wax iyaga ka badbaadin kara ciqaabta haddii ay shar falaan.