Suurah An-Najm — Aayad 42

Macnada Erayada:

• الْمُنتَهَى (Muntahaa): waxaa loola jeedaa meesha ugu dambaysa ee wax ku dhamaadaan, ama soo noqoshada ugu dambaysa.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku warramaysaa in dhamaadka iyo soo noqoshada ugu dambaysa ee khalqiga oo dhan ay tahay xagga Eebahaa (Nabiyow). Waxaa loola jeedaa in dadka oo dhan, hore iyo dambe, ay u soo noqon doonaan Eebahood Qiyaamaha, ka dibna la xisaabin doono oo la abaalgudi doono ama la ciqaabi doono. Sidaa darteed, cid kasta oo camal fasha, waxaa loo abaalmarin doonaa si buuxda oo ka kooban dhammaan camalkiisa, fiicanna waa wanaag, xunna waa shar. Ma jiro wax ka baxsan Eebe, mana jiro meel loo cararo oo ka baxsan xukunkiisa. Soo noqoshada khalqiga oo dhan waxay ku dhammaanaysaa Eebe, isagaana uun baa leh xukunka iyo abaalgudka.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddan waxay xoojisaa rumaynta Maalinta Qiyaame, waxayna ku waaninaysaa dadka inay xusuustaan inay u soo noqonayaan Eebe, markaasay u diyaar garoobaan camal fiican.
2. Waxay ku bishaaraynaysaa Mu'miniinta in camalkooda fiican aan laga lumin, balse Eebe uunbaa ka abaalgudi doona si buuxda oo dhamaystiran.
3. Waxay ku dhiirigelinaysaa dadka inay ku dadaalaan camal wanaag, sababtoo ah dhamaadka wanaagu waa wanaag, dhamaadka sharkuna waa shar.
4. Waxay ku xoojinaysaa in Eebe uun yahay meesha la magan galo, isagaana la isku halleeyo, maxaa yeelay isagaa leh dhamaadka iyo soo noqoshada.