Suurah An-Najm — Aayad 43

Macnaha Erayada:

"Aḍḥaka" (أضحك) waa qosol ama farxad, "Abkā" (أبكى) waa oohin ama murugo.

Tafsiirka Aayadda:

Waxa Eebe (Subxaanahu watacaalaa) leeyahay in isaga uun yahay kan qosolka iyo oohinta abuura. Waa isaga uun kan hadduu doono qofka farxad siiya oo qoslisiya, hadduu doonana murugo siiya oo oohin ka dhiga. Tani waxay ku timaadaa si dabiici ah oo qofku ma awoodo inuu qoslo ama ooyo marka Eebe doonin, mana iska celin karo marka Eebe doono. Qosolku waa calaamadda farxadda, oohintuna waa calaamadda murugada, labadaba waxay ka yimaadaan qadarka Eebe iyo abuurkiisa. Sidoo kale, tani waxay ku lug leedahay nolosha Aakhiro – jannada dadku way ku qosli doonaan farxad darteed, naartana way ku ooyi doonaan murugo darteed.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Qosolka iyo oohintu ma aha wax iska yimaada, ee waa abuurka Eebe, taasoo muujinaysa caddaaladda iyo xigmadda Eebe ee uu ugu tallo galay nolosha dadka.
2. Aayadani waxay dadka ku baraysaa inay Eebe u mahadceliyaan markay farxad helaan, una tixgeliyaan oohintooda markay murugoodaan, maxaa yeelay wax walba Eebaa ka yimaada.
3. Waxay ku xoojisaa imaanka iyo tawakkulka, maxaa yeelay qofka ogaada in Eebe yahay kan farxadda iyo murugada abuura, wuxuu isku dhiibaa Eebe dhammaan arrimihiisa, isagoo og in khayrka iyo sharkaba Eebe ka yimaadaan si xigmad leh.
4. Waxay dadka ku riyaaqdaa nolosha Aakhiro, iyagoo og in qosolka iyo oohinta Aakhiro ay tahay mid joogto ah – qosol jannada ah iyo oohin naarta ah – taasoo dadka ku boorisa inay camal fiican sameeyaan si ay u gaadhaan farxadda weligeed ah.