Surat An-Najm — Ayat 43

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَضْحَكَ : gawe ngguyu, yaiku maringi rasa bungah lan seneng marang sapa wae sing dikarepake.
• أَبْكَىٰ : gawe nangis, yaiku maringi rasa susah lan sedhih marang sapa wae sing dikarepake.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake yen mung Allah SWT sing nduweni kuwasa kanggo ngatur kahanan atine manungsa. Allah iku sing maringi rasa bungah marang sapa wae sing dikarepake, mula wong mau banjur ngguyu amarga seneng. Kosok baline, Allah uga sing maringi rasa susah lan sedhih marang sapa wae sing dikarepake, mula wong mau banjur nangis. Kabeh iki kedadeyan ora mung ing donya, nanging uga mengko ing akherat. Dadi, kabeh kahanan sing dialami manungsa, apa sing gawe seneng utawa susah, iku kabeh ana ing ngisor kuwasa lan kersane Allah SWT. Ora ana siji wae sing bisa nggawe awake dhewe utawa wong liya ngguyu utawa nangis kajaba saka kersane Allah.

1. Faedah-faedah saka ayat iki:

• Nambah keyakinan yen Allah iku Maha Kuwasa ngatur kabeh perkara, kalebu perasaan lan kahanan ati kita.
• Ngelipur ati yen lagi susah, amarga kabeh iku saka Allah lan bakal ana dalan metu saka kesusahan kasebut.
• Nggawe kita ora sombong nalika lagi seneng, amarga rasa seneng iku uga peparing saka Allah.
• Ngajak kita supaya tansah eling lan nyedhaki Allah ing saben kahanan, apa lagi seneng utawa susah.
• Nuwanake babagan akherat, yen ing kana uga ana rasa seneng lan susah sing kabeh ana ing kersane Allah, mula kita kudu nyiapake awake dhewe kanthi amal shalih.