Surja En-Nexhm — Ajet 43

Kuptimi i fjalëve:

• Aḍḥake (أَضْحَكَ): E bëri të qeshë, i dhuroi gëzim dhe hare.
• Ebkā (أَبْكَىٰ): E bëri të qajë, i shkaktoi pikëllim dhe hidhërim.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, në këtë ajet fisnik, po e bën të ditur se vetëm Ai është Krijuesi i të qeshurit dhe i të qarit. Ai është Ai që ia dhuron gëzimin dhe harenë kujt të dojë nga robërit e Tij, duke ia mbushur zemrën me kënaqësi dhe duke ia ndriçuar fytyrën me buzëqeshje. Po ashtu, Ai është Ai që ia sjell pikëllimin dhe hidhërimin kujt të dojë, duke ia ngushtuar gjoksin dhe duke ia derdhur lotët nga sytë. Pra, e qeshura dhe e qara, gëzimi dhe hidhërimi, të gjitha këto janë në dorën e Allahut dhe ndodhin me vullnetin dhe urdhrin e Tij. Ai i kthen zemrat dhe gjendjet e robërve si të dojë, herë në gëzim e herë në pikëllim, për t'i provuar ata dhe për t'i mësuar se çdo gjë varet nga Ai. Përmendja e të qeshurit dhe të qarit në këtë ajet është përfaqësuese e të gjitha gjendjeve njerëzore, sepse këto dyja përmbledhin gjendjet e gëzimit dhe të hidhërimit, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.

Përfitimet nga ajeti:

1. Të diturit se çdo gjë në këtë univers ndodh me vullnetin e Allahut, qoftë e mirë apo e keqe, gëzim apo hidhërim, gjë që e forcon besimin e muslimanit në kader (caktimin hyjnor).
2. Nxjerrim mësimin se zemra e njeriut nuk është në dorën e tij, por në dorën e Allahut; Ai e kthen atë si të dojë, prandaj muslimani duhet t'i lutet Allahut që t'ia mbajë zemrën të fortë në fenë e Tij.
3. Kjo na mëson durimin në momentet e pikëllimit dhe falënderimin në momentet e gëzimit, sepse të dyja janë provë nga Allahu për robin e Tij.
4. Ajeti na kujton se gëzimi i vërtetë dhe hidhërimi i vërtetë janë në botën tjetër; prandaj muslimani duhet të përpiqet për gëzimin e përjetshëm në Xhenet dhe të ruhet nga hidhërimi i përjetshëm në Zjarr.
5. Të diturit se Allahu është i Gjithëfuqishëm mbi çdo gjë, dhe se Ai i provon robërit e Tij me gëzim e hidhërim për t'i pastruar ata dhe për t'i ngritur në shkallë më të larta.