Surat Ar-Rahman — Ayat 12

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْحَبُّ : wiji-wijian utawa biji-bijian, kayata gandum lan beras.
• الْعَصْفُ : godhong garing utawa kulit sing ana ing sakubenge wiji, asring diarani damen utawa merang.
• الرَّيْحَانُ : tanduran-tanduran sing wangi lan nyenengake kanggo dirasakake ambune.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhakake bab bumi lan apa wae sing ana ing njerone minangka rezeki kanggo manungsa lan kewan. Ing antarane yaiku wiji-wijian kaya gandum lan beras sing nduweni kulit utawa damen sing bisa dimanfaatake. Kajaba iku, ana uga tanduran-tanduran sing wangi lan nyenengake ambune, minangka tandha kekuwasane Allah lan wujud sih katresnane marang makhluk-e. Kabeh iku diwenehake supaya manungsa bisa ngrumat lan ngrasakake nikmate urip, sarta ngelingake yen kabeh asale saka Allah sing Maha Kuwasa lan Maha Asih.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen Allah iku Maha Pemurah, nyawisake macem-macem rezeki kanggo manungsa lan kewan.
• Kabeh sing ana ing bumi, saka wiji-wijian nganti tanduran wangi, iku bukti kekuwasane Allah lan kudu disyukuri.
• Nggunakake lan ngrumat alam kanthi becik iku wujud syukur marang nikmate Allah.
• Ayat iki uga ngajak manungsa supaya tansah eling marang Allah lan tresna marang agama Islam amarga kabeh kabecikan iku asale saka Allah.