Surja Er-Rahman — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• El-Habb (الحَبُّ): drithërat si gruri, elbi dhe të ngjashme me to.
• Dhul-Asf (ذُو الْعَصْفِ): që ka byk (lëvozhgën e thatë të drithit) dhe gjethe të thata të bimëve.
• Er-Rejhan (الرَّيْحَانُ): bimët aromatike që nuhasen, si livanda, borziloku etj.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar vazhdon t'i numërojë dhuntitë e Tij ndaj robërve të Tij, duke përmendur disa nga begatitë që gjenden në tokë. Ai thotë se në tokë ka drithëra që kanë byk dhe gjethe të thata, të cilat shërbejnë si ushqim për njerëzit dhe kafshët. Drithërat si gruri dhe elbi, që kanë byk, janë burim ushqimi për njerëzimin, ndërsa byku dhe gjethet e thata shërbejnë si ushqim për bagëtinë. Gjithashtu, në tokë ka bimë aromatike me erë të këndshme, të cilat njeriu i nuhat dhe kënaqet me to. Këto janë dhunti të mëdha që tregojnë fuqinë dhe mëshirën e Allahut ndaj krijesave të Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson të vërejmë begatitë e Allahut në natyrë, si drithërat dhe bimët aromatike, të cilat i përdorim çdo ditë pa i kushtuar vëmendje.
2. Na bën të kuptojmë se Allahu kujdeset për të gjitha nevojat tona: ushqimin për trupin (drithërat) dhe kënaqësinë për shqisat (bimët aromatike).
3. Na nxit të falënderojmë Allahun për këto dhunti dhe të mos i mohojmë ato, sepse çdo gjë që ekziston në tokë është dëshmi e mëshirës dhe fuqisë së Tij.
4. Ajeti na kujton se edhe gjërat që duken të vogla, si byku i drithit, kanë dobi të madhe për kafshët, duke treguar se asgjë nuk është krijuar kot në këtë univers.