Rəhman surəsi — Ayə 12

Sözlərin izahı:

• اَلْحَبُّ (əl-həbb): Buğda, arpa və buna bənzər dənli bitkilərə deyilir.
• ذُو الْعَصْفِ (zul-əsf): "Əsf" sözü saman, quru yarpaq və bitkinin kəpəyi mənasını verir. Yəni dənin üzərindəki qabıq və quru hissə.
• اَلرَّيْحَانُ (ər-reyhan): Ətirli, xoş iy verən bitkilər və göyərtilər nəzərdə tutulur.

Ayənin təfsiri:

Uca Allah bu ayədə Öz sonsuz nemətlərindən bəhs edərək buyurur ki, yer üzündə insanlar üçün buğda, arpa kimi dənli bitkilər yetişdirir. Bu dənlərin üzərində saman və quru qabıq vardır ki, onlar da heyvanlar üçün yem və insanlar üçün faydalıdır. Həmçinin yer üzündə xoş ətir verən, qoxusuyla qəlbə rahatlıq gətirən müxtəlif göyərtilər və ətirli bitkilər də yaradılmışdır.

Bu ayə bizə xatırladır ki, Allah təkcə bizi deyil, heyvanlarımızı da düşünərək ruzi vermişdir. Hər bir dənin içində insanın qidası, qabığında isə heyvanın payı vardır. Bu, Allahın nə qədər mərhəmətli və ehtiyatlı yaratdığını göstərir. Ətirli bitkilər isə insanın təkcə qarnını deyil, qəlbini və ruhunu da oxşayır — belə ki, gözəl qoxu insana fərəh verir, qəlbini yumşaldır.

Ey insan! Bir düşün: sən əkdiyin bir toxumdan sənə həm qida, həm də ətir verən Rəbbinə şükür etməzsənmi? Bu nemətləri verən Allahı tanı, Ona yönəl, çünki O, səni heç vaxt unutmamışdır. Qurani-Kərim bu cür ayələrlə bizə Allahın varlığını və comərdliyini xatırladır ki, qəlbimiz Ona bağlansın və şükür edənlərdən olaq.