Sura Ar-Rahman — Werset 12

Znaczenie słów:

• Al-Habb (الحَبّ) – ziarno, takie jak pszenica, jęczmień i tym podobne.
• Dhu al-'Asf (ذُو الْعَصْفِ) – posiadające słomę, czyli suche liście i łodygi roślin, którymi żywią się zwierzęta.
• Ar-Rayhan (الرَّيْحَان) – rośliny o przyjemnym zapachu, które ludzie wąchają i którymi się cieszą.

Tafsir (wyjaśnienie) tej części wersetu:

W tym fragmencie Bóg Wszechmogący przypomina o swoich licznych dobrodziejstwach wobec stworzeń. Wspomina o ziarnie, które ma słomę – jak pszenica, jęczmień i inne zboża. Słoma ta jest pożywieniem dla zwierząt, a ziarno – pokarmem dla ludzi. W ten sposób jedno dobro służy obu grupom stworzeń. Następnie wspomina o roślinach o pięknym zapachu, które ludzie wąchają i którymi się rozkoszują, jak bazylia, mięta i inne pachnące rośliny. To wszystko jest częścią ziemi, którą Bóg rozpostarł i przygotował dla swoich stworzeń, aby mogły z niej korzystać w różnych celach – jedzenia, picia i czerpania przyjemności.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Dostrzeganie łask Boga – werset uczy nas, abyśmy patrzyli na otaczający nas świat z wdzięcznością i dostrzegali w nim niezliczone dobrodziejstwa Stwórcy, który przygotował dla nas wszystko, czego potrzebujemy.
2. Równowaga w stworzeniu – Bóg stworzył rośliny tak, aby służyły zarówno ludziom, jak i zwierzętom, co pokazuje doskonałość Jego mądrości i troski o wszystkie stworzenia.
3. Wartość prostych rzeczy – nawet zwykłe ziarno i słoma są wielkimi łaskami, które często ignorujemy. Werset uczy nas doceniać to, co mamy, i nie lekceważyć codziennych darów.
4. Zachęta do refleksji – kontemplacja nad tym, jak Bóg zapewnia pożywienie i przyjemności, prowadzi do umocnienia wiary i miłości do Stwórcy, który nie pozostawia swoich stworzeń bez opieki.
5. Wdzięczność jako postawa życia – przypomnienie o tych łaskach skłania nas do ciągłego dziękowania Allahowi i używania Jego darów w sposób, który Mu się podoba.