Ар-Рахман сүресі — Аят 12

1. Қиын сөздердің мағынасы:

• الْحَبُّ — дән, астық (бидай, арпа тәрізді).
• ذُو الْعَصْفِ — сабағы мен қауызы бар деген мағынада; "عَصْف" — өсімдіктің құрғақ сабағы, жапырағы, яғни малға жем болатын бөлігі.
• الرَّيْحَانُ — хош иісті өсімдіктер, жұпар иісті шөптер.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала осы аятта өзінің шексіз нығметтерін еске сала отырып, жер бетіндегі әртүрлі ризықтарға назар аудартады. Ол жерде адамдарға азық болатын бидай, арпа сияқты дәнді дақылдарды жаратты. Бұл дәндердің өзіндік қауызы, сабағы және жапырағы бар — олар адамға тағам, ал малға жем болып, пайдасы екі жаққа да тиеді. Сонымен қатар жер бетінде адамдар иіскеп, көңілдері көтерілетін хош иісті өсімдіктер де жаратылды. Осының бәрі — Алланың адам баласына деген мейірімі мен қамқорлығының белгісі. Ол жерді тұруға қолайлы етіп тегістеп, онда тіршілік иелеріне қажеттінің бәрін молынан дайындап қойды.

1. Осы аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала жер бетіндегі ризықтың түр-түрін жаратып, адамға да, малға да пайдалы етіп қойған. Бұл — Оның рақымының кеңдігін көрсетеді.
• Күнделікті қарапайым нан мен дәннің өзінде Алланың нығметі жатыр. Осыны ойлап, шүкір ету — иманның белгісі.
• Хош иісті өсімдіктер мен табиғаттың сұлулығы — жанға рахат, көңілге тыныштық беретін сый. Бұл да Алланың адамға деген сүйіспеншілігін білдіреді.
• Ислам — табиғатпен үйлесімде өмір сүруге, Алланың берген нығметтерін бағалауға шақыратын дін. Осы аят арқылы әр адам Алланың шексіз мейірімін сезініп, Оған деген махаббатын арттыра алады.