Sura Ar-Rahman — Werset 15

Znaczenie słów:

• al-Dżann (الْجَانَّ) – ojciec dżinnów, czyli Iblis (Szatan).
• māridż (مَارِجٍ) – czysty płomień ognia, wolny od dymu, który miesza się z sobą i przenika.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – przypomina nam o Swojej wszechmocy w stworzeniu różnych istot. Po wspomnieniu o stworzeniu człowieka z suchej gliny, która wydaje dźwięk jak wypalana ceramika, zwraca uwagę na stworzenie ojca dżinnów, którym jest Iblis (Szatan). Został on stworzony z czystego, przenikającego się płomienia ognia – takiego, który jest pozbawiony dymu i całkowicie czysty. Ten ogień nie jest zwykłym ogniem znanym ludziom, lecz specjalnym rodzajem stworzonej substancji, która stanowi naturę dżinnów. W ten sposób Bóg ukazuje różnorodność Swojego stworzenia: człowieka uczynił z ziemi, a dżinny z ognia. Jest to dowód na to, że nikt poza Bogiem nie jest w stanie stworzyć tak różnych bytów z różnych materii, a jednocześnie podkreśla, że wszystkie stworzenia są całkowicie zależne od Niego.

Korzyści płynące z tej wersety:

• Poznajemy wielkość Boga, który stworzył różne światy – świat ludzi i świat dżinnów – z różnych substancji, co świadczy o Jego nieograniczonej mocy.
• Uświadamiamy sobie, że człowiek został stworzony z ziemi, a dżinny z ognia – dlatego natura każdego z nich jest inna, a człowiek powinien dziękować Bogu za to, że został stworzony w najpiękniejszej formie.
• Werset ten uczy nas pokory – skoro dżinny, stworzone z ognia, mogą być nieposłuszne Bogu (jak Iblis), to człowiek, stworzony z gliny, powinien tym bardziej być posłuszny i unikać pychy.
• Przypomina nam, że szatan jest naszym jawnym wrogiem, stworzonym z ognia, i że powinniśmy wystrzegać się jego podstępów, szukając schronienia u Boga.
• Werset ten zachęca do refleksji nad różnorodnością stworzenia, co prowadzi do głębszej wiary i umocnienia więzi z Bogiem.