Surja Er-Rahman — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• فَيَوْمَئِذٍ: Atë ditë, pra Ditën e Kijametit.
• لَا يُسْأَلُ: Nuk pyetet (në mënyrë që të mësohet e të informohet).
• عَن ذَنبِهِ: Për gjynahun e tij.
• إِنسٌ: Njerëzit.
• وَلَا جَانٌّ: As xhinët.

Tefsiri i ajetit:

Në atë Ditë të Madhe, njerëzit dhe xhinët nuk do të pyeten për gjynahët e tyre nga engjëjt, sepse Allahu i di të gjitha veprat e tyre dhe asgjë nuk i fshihet Atij. Ata do të njihen nga shenjat e tyre – besimtari njihet nga drita dhe shkëlqimi i fytyrës së tij, ndërsa jobesimtari njihet nga shenjat e errësirës dhe poshtërimit. Pra, pyetja për gjynahun nuk bëhet për të marrë informacion, sepse çdo gjë është e njohur për Allahun, por nëse ka pyetje, ajo është vetëm për qortim dhe turpërim të mëkatarëve, jo për të mësuar diçka të re.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se Allahu është i Gjithëdijshëm dhe se asnjë vepër e vogël apo e madhe nuk i shpëton Atij, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në veprimet tona.
2. Na bën të kuptojmë se Dita e Kijametit është ditë e vërtetë dhe se çdokush do të përballet me pasojat e veprave të veta, pa mundur të fshehë asgjë.
3. Na nxit të përgatitemi për atë ditë duke bërë vepra të mira dhe duke u larguar nga gjynahët, sepse nuk do të ketë mundësi për justifikime apo shpjegime të rreme.
4. Tregon drejtësinë e Allahut, i cili nuk pyet për të mësuar, por për të vendosur drejtësinë e Tij të plotë mbi krijesat.