ซูเราะฮฺ อัล-วากิอะฮ์ — อายะฮฺ 47

ความหมายของคำสำคัญ:

• أَئِذَا مِتْنَا = เมื่อเราตายแล้ว
• تُرَابًا = กลายเป็นฝุ่นธุลี
• عِظَامًا = และเป็นกระดูก
• لَمَبْعُوثُونَ = จะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งอย่างแน่นอน

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงบอกเล่าถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในอดีตว่า พวกเขาเคยกล่าวปฏิเสธการฟื้นคืนชีพด้วยความสงสัยและเยาะเย้ยว่า "เมื่อเราตายไปแล้ว และกลายเป็นฝุ่นธุลีและกระดูกที่ผุพังไปแล้วนั้น แท้จริงเราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ?" พวกเขากล่าวเช่นนี้ในลักษณะของการปฏิเสธและการเห็นว่าเป็นเรื่องไกลตัวเหลือเชื่อ โดยไม่คิดว่าอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างพวกเขาขึ้นมาครั้งแรกจากความไม่มีนั้น ย่อมทรงสามารถที่จะให้พวกเขากลับมามีชีวิตอีกครั้งได้อย่างแน่นอน

การที่พวกเขากล่าวเช่นนี้สะท้อนให้เห็นถึงความโง่เขลาและความเข้าใจผิดของพวกเขา เพราะพวกเขามองเพียงว่าการฟื้นคืนชีพเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในสายตาของพวกเขาเอง โดยลืมไปว่าอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นทรงอานุภาพเหนือทุกสิ่ง และการให้พวกเขากลับฟื้นขึ้นมานั้นมิใช่เรื่องยากสำหรับพระองค์แม้แต่น้อย

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การปฏิเสธการฟื้นคืนชีพเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้มนุษย์ดำเนินชีวิตไปอย่างไร้จุดหมายและปราศจากความรับผิดชอบ เพราะเมื่อเขาไม่เชื่อว่าวันหนึ่งจะต้องถูกสอบสวน เขาก็จะปล่อยตัวตามอารมณ์และความใคร่โดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา
2. การใคร่ครวญถึงการสร้างมนุษย์ในครั้งแรกนั้นเป็นหลักฐานอันชัดเจนที่สุดที่พิสูจน์ว่าอัลลอฮ์ทรงสามารถที่จะให้มนุษย์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อีกครั้ง เพราะผู้ที่สามารถสร้างจากความไม่มี ย่อมทรงสามารถที่จะทำให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งได้อย่างแน่นอน
3. การที่มนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตและพิเศษนี้ มิได้เกิดขึ้นโดยไร้จุดหมาย แต่เพื่อให้เขารู้จักพระผู้สร้างของเขา ปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ และเตรียมพร้อมสำหรับการพบพระองค์ในวันปรโลก ซึ่งเป็นวันแห่งการตอบแทนความดีและความชั่วอย่างยุติธรรม
4. ความเชื่อเรื่องการฟื้นคืนชีพทำให้ชีวิตของมนุษย์มีความหมายและมีเป้าหมายที่ชัดเจน ทำให้เขารีบเร่งทำความดี และละเว้นจากความชั่วทั้งปวง เพราะเขารู้ดีว่าทุกการกระทำจะถูกบันทึกและจะถูกตอบแทนอย่างครบถ้วนในวันนั้น